De Cuban Five: een update

Ivano Iogna Prat – Luxemburgs Free-the-Five comité - iiognaprat@zlv.lu

Wie zijn de 'Cuban Five' die opgesloten zitten in de Verenigde Staten?

Fernando Gonzales (Havana, 1963) Gediplomeerde in het Instituut van Internationale Relaties, Ministerie van Buitenlandse Zaken, getrouwd.

René Gonzalez (Chicago, 1956) Piloot en vlieginstructeur, getrouwd en twee dochters.

Antonio Guerrero (Miami, 1958) Burgerlijk ingenieur, dichter, twee zonen

Gerardo Hernández (Havana, 1965) Gediplomeerde in het Instituut van Internationale Relaties, Ministerie van Buitenlandse Zaken, getrouwd

Ramón Labañino (Havana, 1963) Licentiaat Economie aan de Universiteit van Havana, getrouwd, drie dochters.

Waarom waren ze in de Verenigde Staten?

De Vijf verbleven in de V.S. om er belangrijke informatie te verzamelen van terroristische organisaties, die zich al gedurende decennia hebben geïnstalleerd in Miami: De Nationale Cubaans-Amerikaanse Vereniging (FNCA), Het Comité voor de Vrijheid van Cuba, de Broeders van Hulp, de Democratische Beweging, Alpha-66 en verschillende andere, waarvan de gewelddadige activiteiten alom gekend zijn. De Vijf zijn erin geslaagd om 170 terroristische aanvallen te verijdelen !

De terroristische daden, zoals aanslagen en sabotages, van deze groepen hebben in Cuba 3 478 doden en 2 099 mindervaliden veroorzaakt . Daarnaast kreeg het land ook grote economische verliezen te verwerken. Heel wat van die organisaties houden zich ook bezig met drugstrafiek en mensensmokkel. Ze hebben verder een heleboel moordpogingen op president Fidel Castro op hun rekening staan.

Schending van de juridische wetgeving

De Vijf zijn opgepakt op 12 september 1998 en zijn het slachtoffer geworden van een politiek proces. De rechtzaak vond namelijk plaats in Miami, een stad die volledig is gedomineerd door de Cubaanse maffia en contra-revolutionairen. Logischerwijze was de rechtzaak dan ook een aanfluiting van alle Noord-Amerikaanse strafwetten en van het Internationale Recht. De anti-Cubaanse milieus hebben een massale propagandacampagne opgezet om druk uit te oefenen op de publieke opinie en op de jury. De advocaten van de Vijf dienden een aanvraag in om de zaak in een andere stad te laten doorgaan, maar dit is hen geweigerd.

Deze weigering is een schending van het 5de amendement van de VS-Grondwet die zegt: « ... Niemand zal zijn vrijheid worden ontnomen zonder een legale procedure in de vereiste vorm... » En het 6de amendement heeft het over: «  ... Tijdens een strafzaak moet de beschuldigde tijdig en publiekelijk veroordeeld worden en dit door een onpartijdige jury... »

Tijdens de gerechtsprocedure hebben de autoriteiten het werk van de verdediging willen blokkeren door de advocaten slechts toegang te geven tot een gedeelte van het dossier. 20 % werd geklasseerd als « top secret ». Zelfs tot op vandaag hebben ze geen toegang tot een heleboel documenten waarop ze hun beroep zouden kunnen baseren.

Wat zijn de specifieke aanklachten tegen de Vijf?

samenzwering met het oog op moord (in de eerste graad)

Gerardo Hernández is de enige van de 'Vijf' die deze aanklacht tegen hem gekregen heeft omdat hij zogezegd de toestemming heeft gegeven aan de Cubaanse luchtmacht om de vliegtuigjes van de terroristische organisatie «  Brothers to the Rescue (Broeders voor Hulp)» neer te halen, op 24 februari 1996. Op het einde van het proces, begreep de openbare aanklager dat hij geen bewijzen voor deze aanklacht konden leveren. Dus vroeg hij aan het Hof van Beroep in Atlanta, om deze aanklacht te verwijderen. Deze aanvraag werd geweigerd, maar tegen alle logica in heeft de jury Gerardo toch schuldig verklaard op deze aanklacht.

samenzwering met het oog op spionage

Deze aanklacht werd ingediend tegen Gerardo Hernández, Ramon Labañino en Antonio Guerrero. Alledrie zijn ze niet schuldig aan spionage tegen de Verenigde Staten, want volgens de Noord-Amerikaanse wetgeving is een spion een persoon die geheime informatie steelt of bekomt, om ze door te geven aan een buitenlandse regering. Gedurende het proces, is er geen enkel bewijs geleverd dat zij dit soort van top geheime informatie van de Amerikaanse overheid hebben kunnen bekomen.

Verschillende experten en topfunctionarissen, zoals de Generaals Charles Whilhem en Edward Atkinson, Admiraal Eugene Carol en Kolononel George Buckner hebben onder eed verklaard dat de beklaagden geen toegang hadden tot 'top secret' informatie. Zelfs James Clapper, ex-directeur van de het Opleidingsagentschap van het Pentagon, heeft getuigd dat de 3 beklaagden niet schuldig waren aan spionage tegenover de Verenigde Staten. Maar met al deze getuigenissen werd geen rekening gehouden, wat het willekeurige karakter van het proces aantoont. Het was een getrukeerd proces, dat alleen politieke doeleinden diende. De vijf Cubanen hadden als enige missie het verkrijgen van informatie over de plannen van terroristische organisaties gevestigd in het Zuiden van Florida.

samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de Verenigde Staten

Deze aanklacht werd ingediend tegen alle vijf de Cubanen hoewel ze geen enkele andere opdracht hadden dan informatie te verzamelen over de plannen van de terroristische organisaties in Miami. Op geen enkele manier hebben hun daden de nationale veiligheid van de Verenigde Staten aangetast. Dit heeft de verdediging kunnen bewijzen en is ook aangetoond door meerdere getuigen tijdens het proces.

gebruik van valse identiteit en papieren

Als het doel van je missie is om te infiltreren binnen terroristische organisaties is het logisch dat je je verplicht voelt om je werkelijke identiteit te verbergen. Het staatsrecht verklaart dan ook dat wanneer je een ernstigere misdaad wilt voorkomen- zoals bijvoorbeeld moord of terroristische aanslagen- je een kleinere overtredingen mag plegen zoals het verbergen van je ware identiteit, en dit om je activiteiten en je leven te beschermen.

niet gemeld aan de autoriteiten dat ze agenten van een buitenlandse overheid waren

Rekening houdend met de doelstellingen van hun activiteiten, de gevaren ervan en de Amerikaanse systematische politiek van vijandigheid tegenover Cuba, was het logisch dat de 5 agenten zich niet hebben laten registreren. Het is een publiek geheim dat terroristische groeperingen en hun leiders in Miami beschermd worden door de autoriteiten. Het hoofd van de FBI in Miami, Hector Pesquera heeft persoonlijk verklaard dat de leiders van Nationale Cubaans-Amerikaanse Vereniging en de Raad voor de Vrijheid van Cuba respectabele heren zijn in wie hij een absoluut vertrouwen heeft. Hij heeft bevestigd dat hij nooit de intentie heeft gehad om een officieel onderzoek in te stellen met betrekking tot hun activiteiten.

Deze twee organisaties zijn nochtans de hoofdverantwoordelijken voor de meeste van de terroristische daden gepleegd tegenover Cuba in de laatste 5 jaar. Wat zou er gebeurd zijn met de 'Vijf' moesten ze de autoriteiten van Miami toevertrouwd hebben dat ze werkten voor de Cubaanse regering? In deze omstandigheden waren ze dus genoodzaakt zich niet in te schrijven.

de straffen: niet rechtvaardig en niet in proportie

De rechter heeft geen enkele verzachtende omstandigheid die de verdediging heeft aangebracht, geaccepteerd MAAR heeft wel alle verzwarende omstandigheden aangebracht door de openbare aanklager aanvaard. Alle beklaagden hebben de maximumstraf gekregen voor de aanklachten tegen hen. Nochtans waren er niet eens bewijzen voor de hoofdaanklachten. Dit is een zware inbreuk tegen Artikel 14 van het BUPO-verdrag van de VN (Verdrag m.b.t. Burgerlijke en Politieke rechten) dat stelt « ... Elk persoon heeft het recht dat zijn zaak publiekelijk wordt aangehoord door en competente, onafhankelijke en onpartijge rechtbank... »

De opgelegde straffen

Ramón Labañino Salazar No. 58734-004

Adres:
USP BEAUMONT, PO BOX 26035 Beaumont TX 77720
Telef: 409-727-8188, Fax: 409-626-3700

Ramón is veroordeeld voor levenslange celstraf voor samenzwering met het oog op spionage. Bijkomend ook nog 18 jaar voor samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de V.S., gebruik van valse papieren en weigering tot registratie als Cubaanse agenten bij de autoriteiten (Ministerie van Justitie)

René González Sehwerert No. 58738-004

Adres: FCI Marianna, P.O. Box 7007, Marianna, FL 32447-7007

René González is veroordeeld voor 15 jaar celstraf voor samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de V.S. en voor weigering van registratie als Cubaans agent bij Ministerie van Justitie.

Gerardo Hernández Nordelo No. 58739-004

Adres: USP VICTORVILLE, PO BOX 5400, 13777 Air Expressway Road, Adelanto, CA 92394
Telef. 760-530-5000

Gerardo Hernández is tweemaal levenslang veroordeeld voor samenzwering met het oog op het plegen van een moord in de eerste graad en samenzwering met het oog op spionage. Bjkomend ook nog eens 15 jaar celstraf voor samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de V.S., alsook gebruik van valse papieren en weigering van registratie.

Fernando González LLort No. 58733-004

Adres: FCI Terre Haute, P.O. BOX 33, Terre Haute, IN 47808, USA
Telef: 608-584-5511, Fax: 608-584-6371

Fernando González heeft 19 jaar celstraf gekregen voor samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de V.S., gebruik van valse papieren en weigering tot registratie

Antonio Guerrero Rodríguez No. 58741-004

Adres: USP FLORENCE, PO BOX 7500, 5880 State HWY 67, South Florence, CO 81226
Telef: 719-784-9454, Fax: 719-784-5157

Antonio Guerrero veroordeeld voor levenlange opsluiting voor samenzwering met het oog op spionage plus 10 jaar celstraf voor samenzwering met het oog op het plegen van misdaden tegenover de V.S., gebruik van valse papieren en weigering tot registratie.

De verdediging gaat in beroep

Op 7 april 2003 hebben de advocaten van Gerardo, Fernando, Ramón en René hun dossier voorgesteld aan het Hof in Atlanta. Op basis van dit dossier zijn ze in beroep gegaan. Op 7 mei heeft de advocaat van Antonio met een vertraging van een maand,hetzelfde gedaan.

Vanaf het begin hebben een groot aantal juristen, waaronder de Internationale Associatie van democratische juristen, hen verdedigd.

Op 27 mei 2005 heeft de VN- Werkgroep rond Arbitraire Detenties, de argumenten van de familieleden van de Vijf en de Amerikaanse overheid onderzocht. Ze oordeelde dat de detentie van de Vijf arbitrair en illegaal is en vraagt de overheid een einde te maken aan deze situatie.

Op 9 augustus 2005 hebben de 3 rechters in het Hof van Beroep in Atlanta unaniem beslist om het proces van Miami te annuleren en bijgevolg ook de straffen die werden uitgesproken. Ze eisen dat het proces wordt overgedaan, ditmaal op 'neutraal' terrein. Volgens Meester Weinglass, bekend omdat hij in het verleden Angela Davis en Mumia Abu Jamal heeft verdedigd, was dit een historische overwinning, een gebeurtenis zonder precedent in de juridische geschiedenis van de V.S, en zeker in dit soort zaken. Hij was ook onder de indruk van de wilskracht van de vijf antiterroristen en voegt toe: «  Het was voor mij een grote eer om voor hen te werken, tijdens deze periode heb ik de moed en menselijke kwaliteiten van hun familieleden enorm geapprecieerd. »

Maar de reactie liet niet lang op zich wachten. Vijftien dagen later heeft de V.S. regering een verlenging van 30 dagen (tot 29 september) gevraagd om te beslissen of ze al dan niet in beroep ging tegen het arrest van het Hof van Beroep in Atlanta.

Volgens de geraadpleegde experten, is deze aanvraag tot verlenging een poging van de regering geweest om het juridische proces tegen te houden, overeenstemmend met een beslissing van de Openbaar Aanklager van de VS, die moet beslissen of ze uiteindelijk een beroep zullen instellen. Op 28 september 2005, heeft de regering dan een beroep ingesteld tegen de beslissing van het Hof. Dit werd door veel experten als zéér ongewoonlijk aanzien.

Op 11 januari 2006, heeft Amnesty International meegedeeld aan de Amerikaanse overheid dat ze bezorgd is over « de ernstige twijfels die er bestaan rond de rechtvaardigheid en de onpartijdigheid van de uitgesproken straffen. »

Op 14 februari 2006 heeft er een publieke hoorzitting plaatsgevonden. Op 10 augustus 2006, 6 maanden later (één jaar na het unaniem verdict van de 3 rechters tegenover het Hof van Beroep in Atlanta) heeft de meerderheid van de 12 rechters, die samen het Hof van Beroep in Atlanta vormen, na zes maanden analyse beslist om het proces van Miami goed te keuren en de vraag van de verdediging voor een 'neutraal' proces te verwerpen. Dit verdict is goedgekeurd door 10 stemmen tegen twee. Deze twee tegenstemmen waren van integere rechters die moedig genoeg waren om ondanks de druk toch tegen de stroom in te gaan. De zes maand durende analyse werd in een document van 120 pagina's gegoten waarvan de helft gaat over de argumenten van de 10 rechters tegen een nieuw proces en de andere helft vol staat met argumenten van de twee rechters met de afwijkende mening. De 10 andere rechters oordeelden dat er in Miami aan alle voorwaarden was voldaan om de Vijf een rechtvaardig en onpartijdig proces te geven.

Reeds negen jaar !

De dagen, maanden en jaren gaan snel voorbij. Het is nu al negen jaar dat Antonio, Fernando, Gerardo, Ramón en René vastzitten en verkommeren in hun cellen in zwaarbeveiligde gevangenissen in de V.S. Deze gevangenissen hebben een negatieve reputatie en de Vijf worden vaak extra zwaar behandeld om hen moreel te kraken. De autoriteiten deinzen er ook niet voor terug om hun familieleden te straffen door bijvoorbeeld heel rigide om te gaan met hun bezoekrecht. Bijvoorbeeld Olga Salanueva, echtgenote van René, heeft haar man al 8 jaar niet meer gezien. Adriana Perez, echtgenote van Gerardo is al voor de zevende keer een visa geweigerd. Ze heeft éénmaal een visa gekregen maar dan werd , toen ze in de VS aankwam , aangehouden in de luchthaven. Na een ondervraging van een 10-tal uur door de FBI is ze terug naar Cuba gestuurd. Ivette, het dochtertje van Olga en René, was 4 maand oud toen haar papa werd aangehouden. Ze heeft haar papa nog eens kunnen zien toen ze 13 maanden oud was. Toen was René gehandboeid en vastgemaakt aan zijn stoel en kon hij haar niet eens vastnemen. Toen Ivette 8 jaar oud was heeft ze haar papa dan eindelijk terug kunnen zien. Hoewel de Amerikaanse wetgeving, één bezoek per maand voorschrijft, hebben de families maar recht op gemiddeld één bezoek per jaar. En wat nog erger is: ze weten dat de zaken er binnenkort nog slechter gaan voorstaan omdat het volgende interview voor het verkrijgen van visa pas zal plaatsvinden in maart 2008. Maar alle pogingen om de Vijf en hun familie te doen kraken, mislukken. Ze blijven de intimidaties weerstaan !

Internationale steun

9 Nobelprijswinnaars en meer dan 6000 intellectuelen over de gehele wereld hebben een brief gestuurd naar de Minister van Justitie van de Verenigde Staten met als eis: onmiddellijk vrijlating. Meer dan 900 parlementairen verspreid over de hele wereld hebben hun steun aan de Vijf betuigd en moties ingediend tegen de V.S. om hun vrijheid te vragen.

In het Europees Parlement begint er ook schot in de zaak te komen. Op 11 december 2006, hebben de parlementsleden Ignasi Guardans Cambó van de Alliantie van Democraten en Liberalen voor Europa, Panayiotis Demetriou van de Europese Volkspartij, Ana Maria Gomes van de Socialisten, Gérard Onesta van de Groenen en Sylvia-Yvonne Kaufman van Verenigd Links GUE/NGL een schriftelijke verklaring (0089/2006) ingediend met betrekking tot het weigeren van visa voor de familieleden van de Vijf. Deze verklaring luidde als volgt.

Het Europees parlement veklaart dat,
gebaseerd op:

• het oordeel van de VN-Werkgroep rond arbitraire detenties , die de gevangenisschap van de Vijf als arbitrair beschouwt en wil dat de Amerikaanse overheid maatregelen neemt.
• de bekommernis van Amnesty International. In 2006 heeft ze de Amerikaanse Overheid gevraagd om een garantie op rechtvaardige behandeling van de Vijf.
• de oordelen van nationale parlemententen, internationale organisaties en bekende personaliteiten zoals de negen Nobelprijswinnaars.
• het feit de V.S. nog altijd weigert om een visum te leveren aan de echtgenotes van twee gevangenen en de visatoekenning vertraagt bij de andere familieleden.
• de Amerikaanse overheid moet het menselijke aspect van deze bezoeken in overweging nemen, alsook haar legale verplichtingen. Ze moet dus visa leveren aan Olga Salanueva, Adriana Pérez en de andere familieleden, en dit zo vlug mogelijk.
• de Raad en de Commissie hebben aan de Amerikaanse regering gevraagd om de gepaste maatregelen te nemen om een oplossing te vinden. De President zal deze declaratie met al de namen van de ondertekenaars overhandigen aan de Europese Raad, de Commissie en aan de regeringen van de lidstaten.

Deze declaratie werd ondertekend door 187 parlementariërs uit 25 verschillende landen en dit uit alle politieke strekkingen, o.a. Claude Turmes en Robert Goebbels.

Anderzijds hebben op 17 januari de Europarlementsleden Vittoria Agnoletto van Verenigd Links GUE/NGL, Ana Maria Gomes, Pasqualina Napoletano, Benoit Hamon en Miguel Angel Martinez van de Socialisten alsook Barones Sarad Ludfor, Annemie Neyts Uyttebroeck van de Alliantie van Democraten en Liberaleren en Raul Romeva i Yueda van de Groenen een brief naar de Ambassadeur van de Verenigde Staten gestuurd in naam van de Europese Unie om een nieuw en onpartijdig proces voor de Vijf te vragen.

Op 20 augustus 2007 is er terug een hoorzitting in Atlanta geweest. Het is nogmaals duidelijk geworden dat er geen bewijzen zijn voor de aanklachten. 73 eminente personaliteiten uit de juridische wereld hebben dit kunnen vaststellen en hebben hun solidariteit met de Vijf betuigd.

De regering van de V.S. hoopt het proces door eeuwige verlengingen in de vergetelheid brengen. Zo zouden de Vijf uiteindelijk toch al hun dagen in de gevangenis slijten.

Maar ze vergissen zich ! Denken ze echt dat de 275 solidariteitscomités met de Vijf, actief in 140 landen in alle 5 continenten, hun strijd zullen opgeven? Integendeel, hoe meer de tijd verstrijkt hoe sterker de solidariteit. Dit is het resultaat van het jarenlange engagement van alle comités. De muur van stilte die de Amerikaanse autoriteiten rondom de zaak van de Vijf hebben gebouwd begint langzaam maar zeker barsten te vertonen. Er zijn onlangs interviews geweest met de BBC, het persagentschap Reuters en de New York Times. Heel recent heeft de CNN ook aandacht aan de zaak gewijd. Dit is het begin van een onomkeerbaar proces ! Één ding is zeker, de rechtvaardigheid zal overwinnen !

Vertaling : Isabelle Vanbrabant