Van El Paso naar straffeloosheid

Graciela Ramirez

In amper een paar dagen veranderde een rechter in de VS twee maal haar uitspraak om uit te komen bij wat reeds van begin af aan beraamd werd in het Witte Huis: de vrijlating onder borgtocht van de misdadiger Luis Posada Carriles, de macabere Bin Laden van bij ons. Hij folterde en moordde in Venezuela onder de naam 'Basilio' in de jaren ’70, diende bij de DINA ( nvdr: geheime politie) van Pinochet in Chili en bij de AAA (id.) van Argentinië.

Het was hij die in ’76 een lijnvliegtuig van Cubana liet ontploffen in volle vlucht met aan boord 73 passagiers. Hij ontsnapte uit een Venezolaanse gevangenis en er wordt door dat land om zijn uitlevering gevraagd voor de grootste aanslag ooit op een burgervliegtuig. Hij diende ook bij de doodseskaders in El Salvador en Guatemala en bewapende de contra tegen Nicaragua in de jaren ’80.

Carriles was de rechterhand van de CIA, peetvader van het zgn. ‘Plan Condor’: het koninginnestuk van de volkerenmoord die de Latijnsamerikanse dictators pleegden op meer dan 200.000 verdedigers van het volk.

Hij was de man achter het Iran-contra schandaal, de recordhouder van méér dan 600 aanslagen tegen Fidel, de organisator van de bommencampagne tegen Cubaanse toeristische voorzieningen in ’97. Hij betaalde de bommenleggers 1000 dollar per aanslag en was dus de moordenaar van de jonge Italiaan Fabio Di Celmo die er het leven bij liet.

Wij Zuid-Amerikanen weten heel goed wie Luis Posada Carriles is, maar het wordt met de dag dringender het ook te laten weten aan de Noord-Amerikanen. Het volk dat zijn zonen ziet sterven in een perverse roofoorlog die de Bushregering in Irak voert in naam van de strijd tegen de terreur. De meest terroristische regering van de geschiedenis die straffeloos overal ter wereld moordt en foltert, de wereldgendarm die eigengereid de grenzen van goed en kwaad bepaalt, laat onze grootste crimineel loslopen op straat.

Verleden woensdag nog besliste rechter Kathleen Cardone deze zelfverklaarde schurk achter de tralies te houden omdat “ er niet voldoende garanties zijn dat de beklaagde onder huisarrest zal te houden zijn” Natuurlijk kende Mevr. De rechter de gevaarlijke carrière van deze crimineel en zijn curriculum van ontsnappingen in het ganse continent.

Nochtans meldde haar kantoor ‘s anderendaags dat de tekst van het vonnis berustte op een ICT-fout en op vrijdag luidde het dat ” de beschuldigde een elektronische enkelband moet dragen en zich dagelijks telefonisch moet melden. Hij mag enkel het huis verlaten om zijn dokter of advocaat te zien”.

In deze gigantische farce die begon met het beperken van de beschuldiging tot het illegaal binnenkomen in de VS, totaal abstractie makend van zijn grove misdaden tegen de mensheid, accepteert de rechter een borg van 250.000$ afkomstig van de maffia van Miami, die aan de verdediging zelfs een gebouw van 1,5 miljoen$ aanbood om indien nodig als borg te kunnen dienen. Dat laatste bleek niet nodig zodat Carilles rustig zijn ontsnapping kan voorbereiden zonder zijn facistische vrienden in verlegenheid te brengen.

De komedie is zodanig grotesk dat de rechter moest toegeven dat de beschuldigde “ … heeft deelgenomen aan of geassocieerd wordt met de laaghartigste daden uit de geschiedenis van de 20° eeuw (…) o.a. de invasie van de Varkensbaai, het Iran-contra schandaal, het opblazen van vlucht 455 van Cubana in ’76, de aanslagen op toeristisch voorzieningen in Havana in ’97 en zelfs –volgens sommige theorieën – de moord op President John F. Kennedy”.

Na dit ijzingwekkend lijstje waarmee ze het uitermate gevaarlijke en criminele karakter van de beklaagde aantoont, tekent de rechter sec aan dat “ de beschuldigingen op grond waarvan Carriles wordt vastgehouden geen enkele band hebben met de voornoemde feiten (..) op vandaag vormt hij geen bedreiging voor de gemeenschap en is er geen noemenswaardig gevaar op ontsnapping”.

De meest corrupte en verdorven regering van de VS heeft het bevel gegeven voor de vrijlating van dit monster.

Tegelijkertijd worden vijf Cubaanse helden, wiens waardigheid en moed de solidariteit van duizenden – o.a. 9 Nobelprijswinnaars- in de wereld heeft gewekt, nog steeds vastgehouden in donkere gevangenissen. Zonder recht op regelmatig familiebezoek, brutaal veroordeeld zonder enig bewijs voor het misdrijf hun volk te willen beschermen tegen gevaarlijke terroristen als Posada Carriles.

Deze nieuwe kaakslag van Bush aan de collectieve waardigheid van onze volkeren moeten we beantwoorden met alle mogelijk middelen. Laat ons een wereldwijde muur bouwen tegen de straffeloosheid. We willen geen wraak maar eisen gerechtigheid. Die kan er enkel komen dankzij solidariteit en internationale mobilisatie die nu van start moet gaan.

Bron: Resumen Latinoamericano
Vert. Toon Danhieux