Redevoering van kameraad Antonio Guerrero Rodriguez op de hoorzitting
van woensdag 27 december 2001

Now on this spot I stand with my robust soul.

Walt Whitman
From song of myself

(vrije vertaling:
Nu, hier op deze plek sta ik met mijn ijzersterke ziel.)

Edelachtbare,

Staat u mij toe te zeggen dat ik het eens ben met wat reeds gezegd is in deze rechtszaal door mijn wapenbroeders: Gerardo Hernandez, Ramon Labinino, René Gonzalez en Fernando Gonzalez. Hun getuigenissen waren moedig en waardig. Onze toespraken zijn gebaseerd op de waarheid, de gezonde principes die we aanhangen en de waardigheid van het Cubaanse volk. Het is niet meer dan eerlijk te vermelden dat de advocaten en hun assistenten op een zeer professionele, eerlijke en moedige manier gewerkt hebben. Ook de vertalers, Liza en Richard en de militairen hebben op een professionele en ethisch correcte manier gepresteerd.

Aan het begin van mijn dagboek van mijn lange dagen schreef ik: "…een waarachtig mens kijkt niet aan welke kant het leven 'best' is, maar kiest de kant waar zijn plicht ligt…' (vrije vertaling) dit zijn de woorden van José Marti, woorden die een eeuw nadat ze geschreven zijn nog altijd bemoedigen. Ze leven en zijn de kern van zuiverheid en menslievendheid.

het is vaak moeilijk
de juiste woorden te vinden
maar zij zijn reeds lang in me
geslagen
geschud
ingebed in de waarheid
wachtend om de schaal te breken en het licht te zien

en de dag is gekomen
laat mij, edelachtbare, mijn drijfveren op een heldere en beknopte wijze toelichten

Cuba
mijn kleine land is
aangevallen
beledigd
en belasterd
jaar na jaar
door een wrede
onmenselijke en absurde
politiek
een echte terroristische oorlog
gewelddadig en openlijk
de boodschapper van gruwel
van sabotage
een ruïne, een moordmachine
een "ramp"drager
van de diepste pijn
de dood.

Deze agressie is bekend geraakt, niet alleen via documenten en informatie van de Cubaanse regering, maar ook via geheime documenten van de regering van de Verenigde Staten, geheime documenten die openbaar gemaakt werden.

De agressie omvat de rekrutering, financiering en training van de contrarevolutionairen door de CIA; de invasie van de Varkensbaai ; operatie Mongoose ; drogredenen voor militaire interventie; het beramen van moorden op regeringsleiders; infiltratie in militaire eenheden; sabotage; schendingen van het luchtruim; spionagevluchten; sproeien van bacteriële en chemische producten; machinegeweervuur op onze kusten en gebouwen; bommen in hotels en andere sociale, culturele, historische en toeristische centra; alle soorten van kwaadaardige en wrede provocaties.

De gevolgen ervan:

Meer dan 3400 doden, meer dan 2000 mensen die geheel of gedeeltelijk gehandicapt bleven. Belangrijke schade aan de economie die de oorsprong is van de zin van ons bestaan. Honderdduizenden Cubanen die opgegroeid zijn met een harde blokkade en in een vijandig 'koude oorlog' klimaat. Terreur, lijden en pijn kwamen over de hele bevolking.

Waar zijn deze voortdurende en meedogenloze acties uitgebroed en gefinancierd?
De meeste ervan in de Verenigde Staten.
Wat heeft de regering van dat land gedaan om ze te vermijden?
Zo goed als niets. En de agressie is niet gestopt.
Tot op vandaag lopen de verantwoordelijken vrij rond in de straten van Miami.
Radiostations en andere media berichten over en brengen nieuwe daden van agressie tegenover het Cubaanse volk aan het licht.

Waarom is er zoveel haat voor de Cubaanse mensen?
Is het omdat Cuba een 'andere weg' koos?
Omdat haar volk socialisme wil?
Omdat het het grootgrondbezit afschafte
en het analfabetisme uitroeide?
Omdat het gratis onderwijs en medische zorgen aan haar bevolking gaf?
Omdat de ochtend gloorde voor haar kinderen?

Cuba heeft de veiligheid van de Verenigde Staten nooit in gevaar gebracht. Noch heeft het enige daad van agressie of terrorisme ten aanzien ervan gesteld. Cuba is een voorstander ven vrede en rust en betracht een goede verstandhouding tussen beide landen. De Cubanen bewonderen en respecteren het Amerikaanse volk.

"Cuba is geen militaire bedreiging voor de Verenigde Staten.", zei admiraal Caroll in deze rechtszaal.

Generaal Atkinson getuigde dat Cuba's militaire dreiging voor de Verenigde Staten "zero" is.

Het is ontegensprekelijk het recht van elke staat, en dus ook dat van Cuba, zich te verdedigen tegen wie schade wil berokkenen aan haar bevolking.

Het is moeilijk en ingewikkeld de terroristische acties te stoppen omdat de terroristen profiteren van de medeplichtigheid en de laksheid van de autoriteiten.
Via officiële, officieuze en publieke kanalen heeft mijn land al het mogelijke ondernomen om de Verenigde Staten te wijzen op het gevaar van deze terroristische acties. Zo'n samenwerking is echter nooit beantwoord geweest.
In de negentiger jaren, daartoe aangespoord door het wegvallen van het socialistische kamp, hebben terroristische organisaties hun acties tegen Cuba opgedreven. Het was volgens hen het lang verwachte ogenblik om de totale chaos te veroorzaken, het volk te terroriseren, de economie te destabiliseren, de toeristische industrie schade te doen lijden, een crisis op te bouwen en de doodsteek toe te brengen aan de Cubaanse revolutie.

Wat kan Cuba doen ter zelfverdediging? Hoe kan het voorbereid zijn op de terroristische aanslagen die beraamd en gepleegd worden? Wat kan Cuba doen om een groter conflict te vermijden? Wat voor mogelijkheden heeft het land om zijn soevereiniteit te bewaren en de veiligheid van zijn kinderen te garanderen?
In het geheim opereren is een manier om die brutale en bloederige daden te voorkomen, om erger lijden te vermijden.
Er is geen andere mogelijkheid dan zich te verlaten op mensen die bereid zijn om vrijwillig de eervolle taak op zich te nemen te waarschuwen bij de minste dreiging. Zij doen dit uit liefde voor een rechtvaardige zaak, voor hun land en hun volk, uit liefde voor de vrede en het leven in het algemeen.

Ik heb deze dingen gedaan omdat ik, net als mijn kameraden, een conflict dat onheil brengt over onze bevolking wil vermijden. Wij zijn niet gedreven door geldzucht of verbittering. Het gaat er ons niet om de rechtvaardige en vredelievende Amerikaanse mensen schade toe te brengen. Wij deden niets dat de nationale vrede in de Verenigde Staten in gevaar gebracht heeft of kan brengen. De dossiers bewijzen het. Wie aan mijn woorden twijfelt kan de stukken inkijken en de waarheid vinden.
De barbaarse aanslagen op het World Trade Center en het Pentagon hebben iedereen die de wereldvrede een warm hart toedraagt met afgrijzen vervuld.

Niemand kan ontkennen dat terrorisme een onmenselijk, meedogenloos en verwerpelijk fenomeen is dat hoogdringend geëlimineerd moet worden.

"en om zeker te zijn dat we evolueren naar een positieve overwinning, hebben we een optimaal functionerende inlichtingendienst nodig." "Eendracht is nodig om de inlichtingendienst te versterken, zodat we terroristische plannen kunnen ontdekken voordat ze uitgevoerd worden en de terroristen kunnen vatten voordat ze aanvallen."
(vrije vertaling George Bush)

Deze twee citaten zijn niet afkomstig van de president van de republiek Cuba, Fidel Castro, maar van de president van de Verenigde Staten, na de gruwelijke aanslagen van 11 september.
Ze spelen contant door mijn hoofd.
Gelden deze citaten ook niet voor Cuba, een land dat slachtoffer is van terrorisme?

Het is exact wat Cuba geprobeerd heeft om een einde te maken aan deze verschrikking, die haar territorium geschonden heeft gedurende jaren en martelaars gemaakt heeft van haar volk.

Edelachtbare

een rechtszaak vond plaats
deze rechtszaal weet zoveel
we leefden samen en we leefden de dagen door vol van redevoeringen
getuigenissen
gedetailleerd bewijs
duidelijkheid
argumenten
moties
verbintenissen
twijfels
lasterlijke verklaringen
leugens
voorzichtige bedenkingen

ik ben hier vandaag niet gekomen om wat dan ook goed te praten
ik kwam om te vertellen

de waarheid
zij is het enige waaraan ik verantwoording verschuldigd ben.

Eensgezindheid was er niet, behalve het engagement nuttig te zijn in de wereld en het dienen van een verdedigbaar doel nl. de mensheid en het moederland.

Doelen, waren er niet, behalve het voorkomen van zinloos geweld en het behoeden van "het leven" van een onverwachte, zinloze en vroegtijdige dood.

Er was geen overtreding en geen aanklacht.

Niemand werd beledigd. Er werd niets gestolen. Niemand werd misleid. Er werd niemand bedrogen. Niemand spioneerde of probeerde het.

Niemand vroeg me ooit geheime informatie te verwerven. De getuigenverklaringen in deze zaal, van alle betrokken partijen bevestigen dat.

Lees de getuigenissen van Generaal Clapper, Joseph Santos en generaal Atkinson, om er maar enkele te noemen, en u zal zien dat ze bevestigen wat ik in alle eerlijkheid verklaard heb. Vele anderen zouden naar deze rechtszaal hebben kunnen komen om te vertellen over de dingen waar ik mij dagelijks mee bezighoud, zoals Dalila Borrego, Edward Donahue en Tim Carey deden. Aan de andere kant is hier niemand geweest die tegen mij getuigde. Het zou zelfs, in alle bescheidenheid, onmogelijk zijn iemand te vinden die een fout zou kunnen vinden in mijn gedrag in de huidige samenleving.

Ik hou van dit eiland. Ik ben er opgegroeid en opgevoed. Mijn moeder en één van mijn geliefde kinderen wonen hier, evenals vele mensen waar ik van hou en vele vrienden.
Ik hou van dit land waar ik geboren ben en waar ik de laatste 10 jaren veel liefde en solidariteit ondervonden en zelf bewezen heb.

Ik ben ervan overtuigd dat er ooit definitief een brug van vrede zaal gebouwd worden tussen deze twee volkeren, meer dan dat, een brug tussen alle volkeren van de wereld.

Het is aan u edelachtbare, een oordeel uit te spreken in deze lange en uitputtende rechtszaak.
Breng feiten en bewijzen samen!
Stemmen zullen beweren dat zij niet bestaan

hou rekening met feiten en argumenten!
stemmen zullen beweren dat zij niet doorwegen:

lees onderzoeken en getuigenissen!
Stemmen zullen zeggen dat het onmogelijk is
deze mannen te beschuldigen.

Stemmen die uit het hart komen.
Stemmen geïnspireerd door de kracht van gerechtigheid.
Stemmen die niet gehoord of niet wilden gehoord worden,
door en jury die de rechtvaardigheid niet diende.

De jury vergiste zich, het vonnis was heiligschennis.
Maar wij zijn er ons van bewust dat als het over Cuba gaat, Miami geen plaats van rechtvaardigheid is.
Het is, boven alles, een politiek proces geweest.
Persoonlijk vraag ik niet meer dan een juist oordeel in het belang van onze staten, in het belang van de waarheid.
Een eerlijk volledig proces, los van politieke belangen, kan een belangrijke boodschap uitdragen op dit cruciale moment in de bestrijding van terrorisme.
Laat mij toe te herhalen dat ik nooit persoonlijk leed of schade aan persoonlijke eigendommen heb veroorzaakt. Ik heb nooit een actie ondernomen, van welke aard ook die de nationale veiligheid van de Verenigde Staten in gevaar heeft gebracht.
Als men het mij vroeg, zou ik in het in eer en geweten opnieuw doen. Een stukje uit een brief van de Cubaanse generaal Antonio Maceo, die voor de onafhankelijkheid van Cuba vocht in de 19 de eeuw, komt nu sterk in me op: "Ik vind geen enkele reden, om mezelf te laten afsluiten van de mensheid. Ik volg de politiek van de liefde, niet die van de haat.
Het is geen losstaande politiek, maar één die wortelt in menselijkheid."

Omwille van jullie uitspraak zitten mijn broeders en ik onrechtmatig in de gevangenis. Maar ook daar zullen wij niet ophouden onze zaak en onze principes te verdedigen.

De dag zal komen dat wij niet meer onder het juk van dood en angst moeten leven. Op die historische dag zal duidelijk worden dat onze strijd gerechtvaardigd was.

Edelachtbare,
Dagen en maanden van een onrechtmatige, wrede opsluiting zijn voorbijgegaan.
Soms vroeg ik me af: wat is tijd? En zoals Sint Agustin heb ik mezelf het antwoord gegeven: "Als ze 't me vragen, weet ik het niet en als ze 't me niet vragen, weet ik het wel."
Uren van eenzaamheid en hoop. Uren van nadenken over onrechtvaardigheid en kortzichtigheid. Eindeloze minuten waarin herinneringen opflakkeren: er zijn herinneringen die het geheugen verbranden.

Ik schrijf deze verzen van Marti op de laatste bladzijde van mijn dagboek van mijn lange dagen:

"Ik heb geleefd.
Ik gaf mijn wapens in pand aan de plicht
en niet één keer viel de zon achter de heuvels
die mijn strijd en overwinning niet zagen."
(vrije vertaling)

In deze rechtszaal citeer ik ook de Uruguyaanse poëet Mario Benedetti :

"…de overwinning zal er komen net als ik,
stilaan groeiend"

Want ooit zullen wij vrij en triomfantelijk rusten onder de zon die ons vandaag ontzegd wordt.

Dank u.

Antonio Guerrero