Een boodschap van de vijf Cubaanse antiterroristen in GenèveGenève, 11 maart, Prensa Latina – Vandaag werd voor de Werkgroep Willekeurige Detenties van de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties een boodschap voorgelezen van de vijf Cubaanse antiterroristen die in de VS gevangen zitten. De tekst was ondertekend door de Vijf – René González, Gerardo Hernández, Antonio Guerrero, Ramón Labañino en Fernando González – en het was Olga Salanueva, de echtgenote van René González die hem voorlas. In de dialoog met Leila Zerrougui, de voorzitster van de Werkgroep Willekeurige Detenties, herinneren ze eraan dat het nu drie jaar geleden is dat deze werkgroep de opsluiting van de Vijf illegaal en willekeurig verklaarde. De Vijf wijzen er in hun brief op dat deze verklaring, “na zeven jaar gevangenis in een klimaat van eenzame opsluiting, misbruik maken van onze kinderen, manipulatie van bewijzen, het chanteren van getuigen en intimideren van de jury, een stap vooruit betekende naar een behoorlijk proces”. Salanueva en Adriana Pérez – de vrouw van Gerardo Hernández – werkten in Genève een drukke agenda af. Ze vergaderden met functionarissen van de Verenigde Naties, de Heilige Stoel, de Wereldraad van Kerken en solidariteitsgroepen. In hun boodschap beklemtoonden de Cubaanse helden dat “alle manoeuvres tegen hen en het hele mediacircus rond de zaak enkel dienen om de echte terroristen te beschermen, terwijl de opdracht van de Vijf er net in bestond die terroristen in het oog te houden”. “Drie jaar na de waardige verklaring (van de werkgroep)”, zo leggen ze uit, “blijft de schijnvertoning voortduren. Een eveneens waardige verklaring van het hof van beroep raakte bedolven onder een warboel van duistere procedures.” “De gevaarlijkste terroristen van het westelijke halfrond lopen vrij rond in de straten van Miami en worden beschermd, terwijl onze kinderen in hun groei naar volwassenheid de genegenheid van hun vader moeten missen”. Gerardo, Antonio, René, Ramón en Fernando herinneren er aan dat twee vrouwen (Olga y Adriana) nog altijd hun echtgenoot niet mogen bezoeken. “Blijkbaar is één van hen veroordeeld om haar man nooit meer terug te zien”. (Gerardo zit tweemaal levenslang uit, nvdr). De Vijf wijzen erop dat angst en een zeker pragmatisme de onverschilligheid en de passieve aanvaarding van de onrechtvaardigheid bij de mensen in stand kan houden. Maar zij besluiten: “Al zitten we opgesloten in vijf gevangenissen in de Verenigde Staten, toch zullen we blijven een beroep doen op het geweten van de mensen en hen wakker schudden zodat ze reageren tegen deze straffeloosheid”. Vert. Marina Mommerency |