De zaak van de Vijf, een samenvatting van de feiten.

Vijf Cubanen, Gerardo Hernández, René González, Fernando González, Ramon Labañino en Antonio Guerrero, intussen internationaal gekend als de “Cuban Five”, trokken midden de jaren '90 under cover naar Miami. Ze infiltreerden er in terroristische anti-Cubaanse organisaties met het doel aanslagen tegen hun land te voorkomen.

Als ze in '98 ontdekt en opgepakt worden, volgen 17 maanden van eenzame opsluiting, zonder enig contact met hun familie en met zeer beperkte contacten met de pro deo advocaten die aangewezen waren voor hun verdediging. Het proces volgde eind 2000. Het bulkte van onregelmatigheden en schendingen van de VS-grondwet. De Vijf werden beschuldigd van intentie tot spionage en één van hen ook nog van intentie tot moord. Dit soort aanklacht is typerend voor een politiek proces. Op die manier moeten geen feiten bewezen worden, enkel de “intentie tot”. Hoge Amerikaanse legerofficieren getuigden in het voordeel van de Vijf. De openbare aanklager zelf trachtte zonder succes de hoofdaanklacht - intentie tot moord - terug uit het dossier te krijgen omdat er absoluut geen bewijslast voor was. Toch verklaarde de jury in juni 2001 de Vijf schuldig voor alle aanklachten na slechts enkele uren beraad. De anti-Cubaanse maffia van Miami kraaide victorie. De Vijf kregen extreem zware straffen tussen 15 jaar en tweemaal levenslang + 15 jaar. Ze werden overgeplaatst naar vijf verschillende hoge veiligheidsgevangenissen, duizenden kilometers van mekaar verwijderd.

De Vijf werden nogmaals in isolatie geplaatst in 2003 en worden moreel onder druk gezet door hun familiebezoek extreem te bemoeilijken. Twee van hen hebben hun echtgenote reeds 7 jaar niet meer gezien omdat de VS hun inreisvisum weigert. Daardoor kent het zes-jarig dochtertje van René haar eigen papa niet.

De pro deo advocaten besloten om hun cliënten niet in de steek te laten en in beroep te gaan tegen de uitspraak van de rechtbank van Miami.

Op 7 april 2003 legden ze de aanvraag voor aan het Hof van beroep van Atlanta. Op 10 maart 2004 ging de hoorzitting door. Pas 17 maand later op 8 augustus 2005 komt de uitspraak.

Tegen alle verwachtingen in volgen de drie rechters van het Hof van Atlanta unaniem de vraag van de verdediging. De uitspraak van het hof annuleert het vorig proces én de veroordelingen over heel de lijn. In een 93 blz tellend dossier argumenteren de rechters hun beslissing. De essentie: in Miami is geen eerlijk proces mogelijk in een zaak waar Cuba bij betrokken is. Deze uitspraak bevestigt wat de Vijf zelf, hun advocaten en al wie solidair is met hun zaak reeds jaren stellen.

Een gelijkaardig standpunt werd trouwens eind mei 2005 ingenomen door de Werkgroep voor Willekeurige aanhoudingen van de VN-Mensenrechtencommissie.

Voor het eerst in 7 jaar is er een opening in de zaak van de Vijf. Toch is de strijd nog niet gestreden. De VS-overheid heeft nog een mogelijkheid tot beroep tegen de uitspraak. De termijn is recent op vraag van de aanklager verlengd. Indien de openbare aanklager het verdict van Atlanta aanvaardt is er de mogelijkheid van een nieuw proces in een andere plaats dan Miami. Of de openbare aanklager hiertoe overgaat zal alles te maken hebben met de druk die de anti-Cubaanse maffia uitoefent. Het is nog maar de vraag of de openbare aanklager bereid is om nog eens risico op een blauwtje te lopen. Het gebrek aan bewijslast is reeds overduidelijk op basis van het eerste proces.

De advocaten van de Vijf zetten intussen procedures in om hun cliënten op borgtocht vrij te krijgen. Ze bevinden zich voorlopig enkel in staat van beschuldiging. “Het is schandalig dat deze mensen, die vals veroordeeld zijn in Miami, na al wat ze de voorbije 7 jaar aan onrechtvaardigheden moesten doorstaan, nog steeds, ondanks het verdict, in hoge veiligheidsgevangenissen verkeren” stelt Paul Mc Kenna, advocaat van Gerardo.

De stelling van meester Weinglass, internationaal gerenommeerd mensenrechtenadvocaat en advocaat van de verdediging is dat de Vijf onmiddellijk in vrijheid moeten gesteld worden. Zij zijn onterecht veroordeeld en gedurende de 7 jaar die op hun arrestatie volgden zijn hun rechten constant zwaar met de voeten getreden. Bovendien geven de rechters in beroep in hun argumentatie op het vonnis duidelijk aan dat de Vijf in Miami aanwezig waren met het oog op het schaduwen van terroristen. Een argument dat in het eerste proces door de rechter van tafel geveegd werd. De rechters in beroep volgen hiermee de verdediging van de Vijf die steeds volhielden dat ze op geen enkel moment een bedreiging vormden voor de nationale veiligheid van de VS. Hun aanwezigheid in Miami was uitsluitend gericht op het bekomen van informatie om terroristische aanslagen op Cubaanse doelwitten te voorkomen. Het enige waardige antwoord op de uitspraak van het Hof van Atlanta is bijgevolg hun vrijlating.

Terug naar de pagina Free the Five