Overwinning van Cuba in de Mensenrechtenraad van de VN

Katrien Demuynck

Eindelijk, na twee decennia , werd het VS overwicht in de Mensenrechtenraad van Genève verbroken. In zijn vijfde zittingsperiode, die meteen het eerste werkjaar van deze nieuwe Mensenrechtenraad afsluit, besloot deze Raad om het mandaat van de ‘Persoonlijke Vertegenwoordigster voor Cuba van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten’ op te heffen. Dat is een duidelijke overwinning van Cuba op de manipulaties van de VS rond het thema van de mensenrechten op het eiland.
Het betekent meteen het einde van de anti-Cuba politiek van de vroegere Mensenrechtencommissie die in mei vorig jaar vervangen werd door de nieuwe Mensenrechtenraad.
Dit resultaat werd in de eerste plaats bereikt dankzij de inbreng van de Niet Gebonden Landen, waar Cuba momenteel voorzitter van is, en de Derde Wereldlanden in het algemeen in de Raad. Het is een overwinning voor Cuba en de Cubanen en een erkenning van het vele werk dat zij precies rond mensenrechten neerzetten. Cuba heeft wat dat betreft een opmerkelijk aantal verwezenlijkingen op zijn actief. Het land ligt onder meer aan de basis van het einde van kolonialisme en apartheid in Zuidelijk Afrika. Vandaag brengen 42.000 Cubaanse artsen, verpleegsters, onderwijzers, ingenieurs, technici en sportleraars solidaire hulp aan de inwoners van meer dan 100 Derde Wereldlanden. 30.000 jongeren uit 118 landen studeren op dit moment gratis op Cuba. ‘ Operación Milagro’, een project van oogoperaties opgezet door de Cubanen, heeft de laatste paar jaar het zicht terug gegeven aan bijna 700.000 mensen uit 31 landen.
De stap die de Mensenrechtenraad nu zet is een feitelijke erkenning van de Cubaanse inspanningen op het vlak van mensenrechten.
Een eerste beweging in die richting was de verkiezing van Cuba in mei 2006 met 135 stemmen, dat is méér dan twee derden, in dit nieuwe mensenrechtenorgaan van de VN. Dat gebeurde ondanks openlijke druk van de VS en de Europese landen. Het is duidelijk dat de Raad, ondanks de tekortkomingen en financiële problemen, veel eerlijker functioneert dan de vroegere Mensenrechtencommissie.