Meer dan een miljoen Cubanen betoogt tegen de invrijheidsstelling van een topterrorist in de vs.

Havanna 24-01-06
Toon Danhieux

Twee dagen geleden riep Fidel alle Cubanen op om mee te komen doen aan de betoging op de Malecon van Havana tegenover het Belangenbureau van de VS in Cuba ( USINT). Vandaag beslist een rechtbank in Miami meer dan waarschijnlijk dat Luis Posada Cariles in vrijheid mag gesteld worden. Deze zelfverklaarde topterrorist wist in april 2005 illegaal de VS binnen te komen. Toen Cuba dit feit wereldkundig maakte deden de VS-autoriteiten wekenlang alsof ze hem niet konden vinden en uiteindelijk arresteerden ze hem toch, echter enkel onder de beschuldiging dat hij illegaal het land was binnengekomen.

Iedereen die wou kon nochtans weten dat dit het allerminste was dat men deze CIA-agent ten laste kon leggen. In de pers van Miami schepte hij zelf verschillende keren op over zijn betrokkenheid bij het opblazen van een burgervliegtuig (1976) van Cubana in volle vlucht met aan boord 73 passagiers, o.a. de voltallige schermploeg van Cuba. Hij werd hiervoor in Venezuela veroordeeld en gevangengezet maar wist te ontsnappen in ‘85. Later werd hij in Panama veroordeeld voor het plannen van een aanslag tegen de universiteit op het moment dat Fidel Castro daar het woord zou nemen. Indien zijn moordend plan gelukt was zouden zeker duizend doden gevallen zijn. De vorige presidente Blascoso verleende hem echter amnestie op de allerlaatste dag van haar mandaat in 2004!

Heel de terroristische carrière van de man werd echter onvermeld gelaten op de rechtszitting in september 2005, waar het verzoek tot uitlevering van Venezuela werd behandeld. Een enkele getuige die de verdediging van Cariles opriep werd gehoord en die stelde dat hij zou gefolterd worden indien hij naar Caracas zou gestuurd worden. Geen enkel mensenrechtenrapport van de VN noch van AI steunt deze roddel, toch werd ze als zoete koek geslikt door het Openbaar Ministerie. Vandaag komt een rechtbank bijeen op vraag van de verdediging om Cariles in vrijheid te stellen vermits hij niet kan worden uitgewezen en er geen enkel derde land is dat hem wil accepteren.

De VS roepen dus vandaag humanitaire redenen in om een topterrorist in vrijheid te stellen terwijl wekelijks arme illegale immigranten uit Centraal-Amerika worden neergeschoten langs de Rio Grande en massa's anderen zonder pardon worden gedeporteerd. Terrorismebestrijding is anderzijds de zelfverklaarde topprioriteit van de Bush-regering maar vandaag bewijst ze dat er voor haar een slecht en een goed terrorisme bestaat.

De verontwaardiging van de Cubanen is dan ook zeer groot wat ze bewijzen met deze massamobilisatie op twee dagen tijd. Er is echter nog een andere reden voor hun verontwaardiging. Sinds 16 januari gebruikt de VS de ramen van hun belangenbureau op de Malecon voor een immense lichtkrant waarop beledigende boodschappen voor het Cubaanse volk verschijnen. Uitspraken van historische figuren die uit hun context gerukt zijn en de indruk geven dat de Cubanen onder een drukkende dictatuur gebukt gaan. Met deze onmiskenbare schending van alle internationale diplomatieke afspraken kan de VS enkel de bedoeling hebben de minimale officiële contacten die vandaag met Cuba bestaan (sinds Carter 77), op te blazen. Bush weet zeer goed dat geen enkele regering dergelijke vernederende inmenging in zijn interne zaken kan toelaten, stelde Fidel in zijn openingsspeech die voor zijn doen erg kort was. Om 8 uur stipt begon hij eraan en tegelijk begonnen op de lichtkrant van de VS naast hem dubieuze uitspraken te verschijnen. Wat zijn de kakkerlakken moedig! schamperde Fidel. Om 8.30u begon de massa langs het VS-gebouw op te stappen en op dit eigenste moment (14.36u ) sluit Fidel de mars af, samen met 8 duizend sociale werkers. 1.400.000 deelnemers melden de Cubaanse media, terwijl het volkslied weerklinkt. Hoewel we niet hebben meegeteld lijkt het amper overdreven.

Natuurlijk klonken ook de eisen voor de afschaffing van de reeds 17 maal door de VN veroordeelde blokkade en voor de onmiddellijke vrijlating van de vijf politieke gevangen in de VS, mensen die in alle wettelijkheid het terrorisme tegen hun land hebben proberen verhinderen en reeds zeven jaar wederrechtelijk- volgens het hof van beroep van Atlanta- worden vastgehouden. Vele honderdduizenden Cubanen bewijzen vandaag in elk geval dat ze elke VS-inmenging in hun toekomst resoluut afwijzen en dat ze elke poging daartoe met alle middelen willen bestrijden.

Toon Danhieux kwam op 30 januari terug van een reis van twee maanden, samen met zijn gezin. Fietsend verkenden ze steden en platteland en konden de vergelijking met tien jaar geleden maken. Ondanks vele moeilijkheden, vnl. in het transport zagen ze dat de voeding, kleding en huisvesting er sinds het begin van de zgn. speciale periode ( na de val van de Sovjetunie en de zware gevolgen daarvan voor Cuba) sterk op vooruit gingen en dat het groeicijfer van 11% voor 2005 geen illusie is.