Boodschap van ICAP

Deze namiddag is compañero Sergio Corrieri Hernández overleden aan een zware ziekte. Hij was een groot intellectueel en voorzitter van het Cubaanse Instituut voor Vriendschap met de Volkeren.

Sergio Corrieri is geboren in Havana op 2 maart 1939. Hij acteerde reeds op zijn 17 e . Hij was stichter van het historische Teatro Estudio en pionier van het Cubaans hedendaags theater.

Gedurende de dictatuur werkte hij mee met het Movimiento 26 de Julio en met de Partido Socialista Popular. Hij nam deel aan talrijke protesten en studentenbetogingen.

Corrieri was stichter van de nieuwe Cubaanse film, die ontstond na de revolutie. Hij bouwde er een belangrijke carrière in uit, waarvoor hij verschillende Cubaanse en internationale erkenningen kreeg. Acteur in verschillende van de belangrijkste Cubaanse films, wisselde hij zijn intense artistieke arbeid – incluis zijn activiteiten als directeur en lesgever in acteren – af met het werk in de volksstrijd. Hij was medestichter van de Milicias Nacionales Revolucionarias en nam als strijder deel aan alle mobilisaties tijdens de jaren '60.

In 1968 stichtte hij de theatergroep Escambray en leidde de belangrijke activiteiten van deze groep in het centrale bergland van Cuba. Aan het hoofd van de groep bezocht hij verschillende landen in Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Europa. Hij trad met hen op bij de Cubaanse soldaten in Angola.

Zijn onvergetelijke rol in de twee delen van de TV-serie ‘En silencio ha tenido que ser' (‘Het is in stilte moeten gebeuren') leverde hem de brede erkenning en diepe genegenheid van heel het Cubaanse volk op.

In 2006 kreeg hij de Nationale Theaterprijs voor zijn volledige artistieke carrière. Hij werd ook gedecoreerd met de orde Félix Varela en de orde Alejo Carpentier, toegekend door de Cubaanse Staatsraad.

In 1976 werd hij verkozen in de Nationale Vergadering van de Poder Popular. Hij werd er sindsdien steeds herverkozen, ook voor de meest recente legislatuur. Tussen 1998 en 2003 was hij lid van de Staatsraad.

In het tweede congres van de Cubaanse Communistische Partij werd hij verkozen tot lid van het Centraal Comité. Hij zou dat blijven tot bij zijn overlijden. In 1987 werd hij aangeduid als chef van het Departement Cultuur van het Centraal Comité.

In 1990 werd hij benoemd tot Voorzitter van het Cubaanse Instituut voor Vriendschap met de Volkeren. Aan het hoofd daarvan ontwikkelde hij een verdienstelijk werk in het verspreiden van de solidariteit met Cuba onder duizenden mensen overal ter wereld. Zijn inzet op dit front schonk hem de bewondering en erkenning van onze vrienden in het buitenland.

De medewerkers van ICAP voelen vandaag een diep verdriet om het verlies van een man die met zijn voorbeeld en respect voor zijn medewerkers, diepe sporen naliet in het hart van ons allen. Zijn voorbeeld zal blijven voortbestaan in het werk van alle dagen, zoals Martí het reeds zei: “De dood is niet echt als het levenswerk goed volbracht is.”

Cubaans Instituut voor Vriendschap met de Volkeren