Uit het dagboek van de Brugse priester Piet Declercq , die sinds 37 jaar in Midden-Amerika werkt: in El Salvador en steeds letterlijk temidden de armen. De voorbije zomer was hij een week in Cuba om de diplomering van de geneeskunde studenten uit zijn parochie (Zona Costa) in Usulatan mee te maken. Ze waren bij de eerste afgestudeerden van de Medische School voor Latijns-Amerika, waar Cuba aan duizenden jongeren uit Latijns- Amerika gratis een opleiding tot arts aanbiedt.

Uit het dagboek van Piet', Centraal Amerika info, (Brugse basisgroepen) juli-aug-sept 2005, 3-34, pp. 18-21.

18 augustus 2005
Vandaag ben ik op Cuba voor de diplomering van onze studenten. Maar zo zijn er 1610 uit de derde wereld. Wat een organisatie! Elke student mocht op kosten van de Cubaanse regering 1 persoon uitnodigen voor de diplomering. Dat betreft: afgehaald worden in de vlieghaven, verblijf en eten in een hotel, en een heel programma aangeboden krijgen.
De meestal heel eenvoudige ouders staan stomverbaasd. Deze campesino's, indigena's enz. werden jarenlang bestookt met leugens over Cuba. Nu ontdekken ze een heel andere realiteit en zullen de beste getuigen worden. Dat is dus 'goed nieuws voor de armen', letterlijk 'evangelie'. Ik zit nogal veel bij de ouders van Alba Luz uit San Marcos Lempa. Emilio, de vader, is analfabeet en ging nog nooit ver van huis. Hoewel hij al veel hoorde vertellen door zijn dochter, weet hij met zijn verbazing geen weg. Het was ook speciaal. En prachtig. O.a. een concert door studenten uit 20 verschillende landen.

19 augustus 2005
Ik ben dus weer eens op Cuba. En dus op retraite. Ik kom hier telkens in contact met het evangelie, en hier krijg ik zoveel inspiratie en hoop.
Een voorbeeld: de Cubaan die ons rondleidde in het museum sprak de gediplomeerden als over nieuwe priesters die een zending in het volk hebben; ze zullen toegewijd moeten werken om het evangelie van de gezondheid aan te bieden.
De diplomering was iets speciaals. Het theater Carlos Marx telt 5000 zitplaatsen. 1610 gediplomeerden, waaronder 119 Salvadorenen. Op het podium verschillende presidenten en vice-presidenten, en diplomaten.
De toespraken van Castro en Chávez betekenden voor mij een hergeboorte van de hoop. Die twee heren verklaarden vandaag te beginnen met de realisatie van een nieuwe droom: over 10 jaar moeten er 200.000 artsen actief zijn in Latijns-Amerika. Ook Venezuela wil een school als deze opzetten. 'Fidel heeft de specialisten en professoren, en Hugo de petroleumdollars. Dus het moet kunnen!'
Het is gewoon emotioneel, zo'n belofte van solidariteit met de armen. En reëel mogelijk. Ik zie die 1610 nieuwe artsen en hun ouders. Wat een wonder van een gezondheidsvermenigvuldiging

21 augustus 2005
Ik wou in mijn handen klappen hij het zien van een TV-programma. tot ik besefte dat ik alleen in mijn hotelkamer zat... Vijf uur een interactief programma 'Aló presidente'. Hugo Chávez geeft al voor de 285ste keer dit zondagprogramma; Dit keer was het uit Cuba dat hij het deed, vanuit een plaatsje waar het leger van Venezuela 150 huizen bouwde, gratis, na een van die orkanen. Toen kwam er vanuit een hospitaal een telefoon van de 50.000ste Venezolaanse patiënt die net een oogoperatie achter de rug had. Fidel en Hugo, samen gezeten en 5 uur met het publiek bezig, zeiden nog dat zij ervan droomden dat ooit een Cubaan, in Venezuela, een Noord- Amerikaan zou opereren. Een nieuwe wereld van solidariteit, zonder één druppel bloed.
Iedereen zou dit moeten weten. Nu al kan al heel Latijns-Amerika dit TV-programma volgen dankzij Telesur. Alleen El Salvador, dat aan het handje moet lopen van de USA, niet. Maar ooit zal dat wel moeten veranderen.

23 augustus 2005
We zijn getuige van de ene tegenstelling na de andere. Want deze namiddag konden wij een bedrijf bezoeken waar belangrijk wetenschappelijk onderzoek gebeurt en men op grote schaal vaccinaties produceert. Niet alleen voor eigen volk, maar ook dikwijls als cadeau voor bedreigde landen. Zo kreeg Uruguay drie jaar gelegen vaccins tegen hersenvliesontsteking voor 1 miljoen kinderen. Let wel: datzelfde Uruguay dat (als vazal) van de VS Cuba moest aanklagen bij de Verenigde Naties voor schending van de mensenrechten.
En wat heeft de USA al niet gedaan tegen Cuba! Bijvoorbeeld: ziektekiemen uitgestrooid boven het land, zowel tegen mensen, als tegen dieren en planten.
Cuba bevordert door de vaccins het leven, de USA denkt dat ze dood moet verspreiden bij hun 'vijand'.

25 augustus 2005
Ik verneem hier het afgrijselijke nieuws dat een bekende TV-dominee (Robertson) verklaarde dat het wenselijk zou zijn Hugo Chávez te vermoorden. 'Hij is een dictator die moslims en communisten toelaat. Hem vermoorden is bijlange niet zo duur als een oorlog te moeten voeren'
Natuurlijk is er nu een polemiek bezig op dat gebied. Maar dergelijke uitspraken zijn aartsgevaarlijk, want sommige mensen zijn inderdaad tot alles in staat. Meteen is het duidelijk dat men in de USA door heeft dat er in Latijns-Amerika en de Caraïben van alles aan de hand is. Rumsfeld bezoekt nu Peru en Paraguay en wil militaire oefeningen houden nabij de grens met Bolivia. Want daar zijn eind december verkiezingen. En de linkse indiaan Morales is niet kansloos. Nu al zegt men dat er inmenging is van Chávez, En daarbij ontgaat het niemand dat er meer en meer ontmoediging is in de VS wegens het aanslepende geweld in Irak. Een tweede Vietnam? De vrouw wier zoon gesneuveld is in Irak, bivakkeert al een tijd voor de poort van Bush' ranch, en krijgt veel steun voor haar protest tegen de oorlog.

26 augustus 2005
Bij mijn laatste retraitedag op Cuba' beleef ik nog een droom van een verrassing. Ik logeerde bij Hortensia, waar ik vroeger ook al te gast was. Haar schoonmoeder - 92 jaar, bijna helemaal doof en blind maar totaal helder van geest nog - heeft nog meegeholpen in de bevrijdingsstrijd van Cuba, Zij bleek een begaafde dichteres te zijn. Uit het hoofd citeerde ze zonder aarzelingen 20 gedichten. Nooit werden ze opgeschreven, laat staan uitgegeven! En ik maar schrijven,schrijven... Heel haar inzet en die van haar kinderen,het leed van het onderdrukte volk, de vreugde en de hoop van het bevrijde volk, de eerbied voor Fidel Castro - alles komt erin aan bod. En ze had er nog meer. In België zal ik ze overschrijven en ze opzenden naar het Ministerie van Cultuur van Cuba.