Voorstelling van ‘Fidel Castro. Biographie à deux voix” door Ignacio Ramonet te Brussel

Zaterdag 17 maart kwam Ignacio Ramonet, directeur van Le Monde Diplomatique, grondlegger van de beweging Attac en internationaal gerenommeerd journalist zijn nieuw boek ‘Fidel Castro. Biographie à deux voix” voorstellen aan de ULB te Brussel. De boekvoorstelling was georganiseerd door Initiatief Cuba Socialista en de NGO SEDIF. Zo'n 300 personen kwamen naar de ULB afgezakt om de voorstelling bij te wonen. Het panel bestond uit Ignacio Ramonet en Elio Rodríguez, Cubaans ambassadeur in België, en werd gemodereerd door Cuba-kenner Marc Vandepitte.

Maar eerst kreeg Fidel zelf het woord, via een stukje van 15 minuten uit de DVD met de interviews van Ramonet met Fidel Castro. Het ging over de jeugdjaren van Fidel. Regelmatig moest het publiek hartelijk lachen met de kwinkslagen van ‘el comandante'. Meteen was de toon gezet.

Daarna nam Ignacio Ramonet het woord. Hij legde de aanwezigen uit waarom hij dit boek geschreven had. Hij haalde daar drie redenen voor aan. Ten eerste had hij vastgesteld dat de “beschuldigde”, Fidel Castro en Cuba, in de Westerse media nooit het woord kregen. In de laatste 15 jaar kon Ramonet geen enkel interview ontdekken waarin Fidel ongecensureerd het woord kreeg. Het leek hem dus een kwestie van democratie om de Cubaanse leider dat woord te geven. Ten tweede was het hem als één van de grondleggers van de andersglobalistische beweging (de slogan ‘een andere wereld is mogelijk' is van zijn hand) opgevallen dat de jongeren in deze beweging het echte Cuba totaal niet kennen. Meer nog, ze wijzen het af op basis van desinformatie. Aan die jonge mensen die oprecht op zoek zijn naar een betere wereld wou hij de Cubaanse ervaring, waar volgens hem heel wat uit op te pikken valt, leren kennen. En ten derde wou hij het boek schrijven om het mysterie rond de figuur van Fidel te ontrafelen. Tenslotte is Fidel een van de groten van de vorige en van deze eeuw. Hoe verklaren dat de zoon van een grootgrondbezitter, die studeert aan de colleges van de toen uiterst rechtse Jezuïeten, om daarna advocaat te worden, een levenslang revolutionair engagement zou opnemen?

Ramonet ging ook in op de mediaboycot tegen het boek. Blijkbaar past het niet in ‘la pensée unique' en daarom geeft men er zelfs geen kritiek op, met probeert het liever dood te zwijgen. Toch komen telkens weer tientallen tot honderden mensen af op de boekvoorstellingen.

Ondanks de afwezige persbelangstelling waren een aantal personaliteiten uit de politieke, syndicale, intellectuele en artistieke wereld op het appel. Onder hen senator Jacinta De Roeck en professor François Houtart, één van de weinige Belgen die Fidel persoonlijk kennen. Professor Houtart maakte op uitnodiging van de organisatoren een korte tussenkomst. Er was ook een opvallende aanwezigheid van de Cubaanse gemeenschap in België.

Na de pauze kwamen nog heel wat geïnteresseerde vragen uit het publiek. Er werden 67 boeken verkocht, volgens Ramonet het record op een voorstelling van het boek.

Zie ook: http://www.uitpers.be/boek_view.php?id=1454