Bedenkingen van Fidel Castro

Reflectie over harde en evidente waarheden

Omdat het zo belangrijk is, verleen ik prioriteit aan dit onderwerp, hoewel er ook andere zijn.

Ik zal niet ontkennen dat de privileges van de macht, of ze echt, relatief of fictief zijn, invloed hebben op menselijke wezens, omdat iedereen sinds onheuglijke tijden zo werd opgevoed.

Mijn ideeën over de macht zijn niet plotseling gevormd, maar ik beschouw ze als een consistente gedachtegang. De bescheiden bijdrage van onze Revolutie schrijf ik toe aan het feit dat wij altijd een antwoord hadden op de vragen, ondanks de harde realiteit van de brutale blokkade die het imperium ons oplegde.

In de reflectie van 31 juli sprak ik over wat het voor mij betekende om een jaar informatie te verzamelen en grondig na te denken over alle vitale problemen die vandaag meer dan ooit onze soort bedreigen.

Op 24 juli verspreidde het Russisch persagentschap Ria Novosti het volgende bericht:

“Leonid Ivashov, generaal en defensie-expert, verkondigde dat het belangrijkste instrument van de politiek van de Verenigde Staten het economisch, financieel, technologisch en militair dictaat is.

Door dit dictaat te vestigen, proberen de V.S. zich te verzekeren van de wereldhegemonie. Hun strategie voor de nationale veiligheid wijst expliciet aan dat ze een verdedigbare toegang, d.w.z. een gecontroleerde toegang, moeten garanderen tot de sleutelgebieden van de planeet, tot de strategische communicatiemiddelen en de mondiale rijkdommen. Het is een strategie die wettelijk is vastgelegd en dit doet ons besluiten dat de Verenigde Staten in de toekomst nog heviger conflicten zullen hebben met Rusland, China en India.

Washington wil met alle geweld een systeem bouwen dat in staat is het nucleair potentieel van zijn strategische tegenstanders, Moskou en Peking, te neutraliseren om een militair monopolie te bekomen. De V.S. willen hun antirakettenschild niet alleen in Europa opstellen, maar ook in andere werelddelen, om te zien wat er in Rusland en China gebeurt. Ze willen ook hun wapenarsenaal uitbreiden aan een tempo dat zelfs de periode van de Koude Oorlog overstijgt.

Na de ineenstorting van de Sovjetunie, verloor de NATO haar verdedigend karakter, dat ze op het moment van haar oprichting in 1949 had, om te veranderen in een machtig en agressief instrument ten dienste van de wereldoligarchie, die er op uit is de aardbol te domineren. Het nieuw strategisch concept van de Alliantie, dat dankzij de inspanningen van de V.S. in april 1999 werd goedgekeurd, beoogt nieuwe functies en vergroot haar bevoegdheidssfeer tot over de hele wereld, niet alleen tot de Noord-Atlantische. De huidige secretaris-generaal van de NATO, Jaap de Hoop Scheffer, bezoekt frequent Australië, Nieuw-Zeeland en Japan. De Alliantie begon de wetten van het Internationaal Recht en van de Veiligheidsraad van de VN. te negeren. Ondertussen willen de V.S. de NATO uitbreiden en weigeren ze het Verdrag over de Conventioneel Gewapende Legers in Europa (CFE) te ratificeren, waardoor ze het recht opeisen om buiten sommige beperkingen te handelen en troepen te plaatsen waar ze maar willen.

De V.S. doen er alles aan om te voorkomen dat Rusland een autonome speler zou zijn. De debatten over de verdediging tegen raketten, over Iran en Kosovo hebben geen compromissen opgeleverd.

Het is belangrijk dat Rusland haar posities consolideert en haar geopolitieke macht herovert. In het begin van de jaren 70, toen Moskou qua nucleaire wapens op gelijke voet stond met Washington, begonnen de V.S. zich rekenschap te geven dat ze Moskou niet militair konden verslaan en aanvaardden ze als gelijken te onderhandelen. Het resultaat was de ondertekening in 1972 van het Verdrag over het Rakettenschild en de daaropvolgende akkoorden over de Beperking van Strategische Wapens (SALT). Het enige wat de V.S. respecteren is macht. Als ze voelen dat ze in een sterkere positie staan, zullen ze nooit aan iemand toegevingen doen.

Om de plannen voor de wereldhegemonie te neutraliseren, moeten we een alternatieve pool opbouwen en er bestaat hiervoor al een basis: de Organisatie voor Coöperatie van Shanghai (SCO).

In feite lijkt het niet correct om te spreken van de macht van de Verenigde Staten. De V.S. hebben militaire macht, een krachtige economie en een enorme hoeveelheid aan sterke munten, die ze onbeperkt kunnen drukken, maar hun geopolitieke status is heel laag. De V.S. kunnen in de rest van de wereld op weinig politiek vertrouwen rekenen.

In 1999 opperden China en Rusland in de Algemene Vergadering van de VN de noodzaak om het Verdrag over het Rakettenschild van 1972 te behouden. Alle landen keurden dit goed, behalve de V.S., Israël, Albanië en Micronesië. Dit bewijst het totale isolement van de Verenigde Staten.

Zonder de participatie van Rusland zal het onmogelijk zijn om de situatie in het Midden-Oosten, in de Balkan en het Koreaans schiereiland of in andere regio’s van de wereld op te lossen. Dit geldt ook voor China, dat in staat is om te weerstaan aan de druk van de Verenigde Staten. China geniet van een groot prestige in de wereld en heeft een machtige economie en een sterke munt.

De SCO zou nieuwe bondgenoten moeten rekruteren en het potentieel van landen samenvoegen die een autonome politiek willen en kunnen voeren. Ten eerste is het noodzakelijk om officieel te verklaren dat men de wereldhegemonie van de V.S. verwerpt. Ten tweede zouden China en Rusland de opstelling van het antirakettenschild moeten aanklagen bij de Veiligheidsraad van de VN, als een daad die de architectuur van de wereldveiligheid verandert en een bedreiging vormt voor heel de internationale gemeenschap. China, India en Rusland zouden een verenigd front kunnen vormen tegen het dictaat van de Verenigde Staten. Het is ook mogelijk om het financieel systeem van de wereld te stabiliseren. Binnen het kader van de SCO zou een nieuwe filosofie kunnen geformuleerd worden, gebaseerd op de harmonie tussen culturen en op het rationeel gebruik van de natuurlijke rijkdommen. Ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de landen zulke maatregelen zullen ondersteunen. Zo kan er een nieuwe politieke pool worden gevormd, de pool van de vrede. De missie van de SCO is een nieuw ontwikkelingsmodel creëren voor de menselijke beschaving.

Enkel een alliantie van culturen zou zich kunnen handhaven tegenover het imperium van de Verenigde Staten: de Russische, wiens invloedssfeer de Gemeenschap van Onafhankelijke Landen (CIS) omvat; de Chinese, de Indische, de Islamitische en de Zuid-Amerikaanse. Het is een onmetelijk gebied waar we meer rechtvaardige markten zouden kunnen creëren, met ons eigen stabiel financieel systeem, ons radarwerk van collectieve veiligheid en onze filosofie, gebaseerd op de prioriteit van de intellectuele ontwikkeling van de mensen in plaats van de moderne westerse beschaving, die kiest voor materieel bezit en succes afmeet aan landhuizen, jachten en restaurants. Onze missie is de wereld te heroriënteren naar rechtvaardigheid en de intellectuele en spirituele ontwikkeling.”

Tot hier de essentiële ideeën van Ivashov, gepubliceerd door Ria Novosti.

We zijn te weten gekomen dat generaal Leonid Ivashov vice-voorzitter is van de Academie voor Geopolitieke Problemen, secretaris was van de Raad van Defensieministers van de CIS en Hoofd van het Militair Departement van het Ministerie van Defensie van de Russische Federatie. Op 11 september 2001, toen de tragische feiten in New York plaatsvonden, die als voorwendsel dienden voor de genocidepolitiek die de V.S. al zes jaar voeren, was generaal Ivashov de Stafchef van de Russische Strijdkrachten. Een werkelijk goed geïnformeerd man. Het loont de moeite dat ons volk zijn zienswijze kent.

Het onderwijzen van het volk is altijd een evidente bekommernis geweest van de Cubaanse Revolutie. Uit eigen ervaring weet ik dat enkel het bewustzijn onze instincten kan beheersen. De technologische vooruitgang spreekt vandaag over de mogelijkheid om menselijke hersencellen te manipuleren. Waartoe leidt dit in een wereld waar de commerciële waarde van goederen en diensten regeert? Welke autoriteit zal hiertoe beslissen? Hierdoor en door de schaamteloze ‘brain drain’, een fenomeen dat we koppig moeten blijven in vraag stellen, zou het meest waardevolle deel van het menselijk wezen kunnen vernietigd worden, namelijk zijn vorming via het bewustzijn.

Laboratoria kunnen levensreddende medicamenten maken, die op sociaal vlak heel waardevol zijn als ze in het bereik zouden zijn van iedereen. Maar laboratoria maken ook allerlei wapens die een einde kunnen maken aan het menselijk leven.

De commerciële reclame en het consumentisme zijn onverenigbaar met de overleving van de soorten. Maak alle mogelijke berekeningen en u zult zien dat de natuurlijke rijkdommen, de ruimte, het klimaat, het weer en het systeem, in het tempo en de richting waarin ze evolueren, geen ander resultaat kunnen geven.

Fidel Castro Ruz

3 augustus 2007