Bedenkingen van Fidel Castro

W en de APEC

Aan zulk een tempo volgen belangrijke meetings elkaar op en vliegt Bush rond de wereld om overal te gaan spreken, dat we de tel bijna kwijtraken. Op weg naar Sydney maakte hij een tussenlanding van enkele uren in Irak. Ik ben niet zeker of dit twee of drie dagen geleden is, want als het in Sydney donderdag is, met een zon die bijna loodrecht op de Aarde schijnt, is het in Havanna nog woensdag, met de koelte van de nacht. De geglobaliseerde planeet Aarde verandert en vervormt begrippen. Slechts één werkelijkheid blijft onveranderlijk: het imperium met zijn netwerk van militaire basissen van lucht-, zee- en landmacht en met hun basissen in de ruimte, het imperium dat steeds machtiger en tegelijkertijd zwakker is.

We moeten geen speciale inspanningen doen om te argumenteren. Laten we het Noord-Amerikaanse persagentschap voor zichzelf spreken:

"SYDNEY, Australië (AP).—De president van de Verenigde Staten, George W. Bush, vroeg woensdag aan de landen van de Pacific om gezamenlijk het hoofd te bieden aan de globale opwarming van de atmosfeer en hij zei dat China en andere landen die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling van het milieu moeten meewerken aan een efficiënte oplossing.

"Bush steunde een voorstel van Australië dat de landen van de APEC (Asia Pacific Economic Cooperation) oproept om een nieuwe aanpak te ontwikkelen tegenover de uitdaging van de klimaatsverandering."
"Deze aanpak, verschillend van het protocol van Kyoto, dat zowel de Verenigde Staten als Australië weigerden te ondertekenen, vereist een sterkere inbreng vanwege China en andere landen die zich ontwikkelen."

"'Om een efficiënte politiek te voeren in verband met de klimaatsverandering, moet China mee aan tafel zitten', zei Bush tijdens een persconferentie die hij hield samen met de Australische eerste minister, John Howard. Bush en Howard gaven een gezamenlijk communiqué uit waarin kernenergie wordt gesteund alsook nieuwe alternatieve technologieën en waarin men de dialoog wil opvoeren om de globale opwarming van de atmosfeer te verminderen."

"Langs de andere kant kwamen zo’n driehonderd manifestanten op straat, onder wie veel studenten, om te protesteren tegen Bush, tegen de oorlog in Irak en tegen de steun van Howard aan Bush en de oorlog. "
"Er raakte bekend dat het ontwerp voor de definitieve verklaring op de Top van volgend weekend een korte verwijzing bevat naar het probleem van de klimaatsverandering. Associated Press kon woensdag een kopie van het ontwerp inkijken."

Voorgaande paragrafen werden letterlijk overgenomen. Andere internationale traditionele agentschappen bevestigen dezelfde feiten min of meer uitgebreid.
Toch is dit niet het enige nieuws dat voortkomt uit de niet te stoppen toesprakenstroom van Bush.
Het agentschap DPA meldt bijvoorbeeld dat Bush in Sydney richtlijnen gaf over wat er in Myanmar moet gebeuren, de vroegere Britse kolonie Birma, die een oppervlakte heeft van 678 500 km2 en 42 909 464 inwoners telt.

"Sydney, 5 sep/07 (DPA).—De president van de Verenigde Staten, George W. Bush, bekritiseerde vandaag met harde woorden de militaire junta van Myanmar (het vroegere Birma) en riep de regeringsleiders die dit weekend in de Australische stad Sydney zullen deelnemen aan de Top van de APEC-landen op om hetzelfde te doen. "

"'Het is onvergeeflijk dat er in Azië zo tiranniek wordt opgetreden. Het is onvergeeflijk dat mensen die betogen voor de vrijheid worden mishandeld door een repressieve Staat', zei hij vandaag in zijn eerste publieke verklaringen sinds zijn aankomst in Sydney op de vooravond van de Top van de APEC.

"De Noord-Amerikaanse president refereerde naar de gewelddadige repressie van het protest dat einde augustus uitbrak in Myanmar. 'Wij die comfortabel leven in een vrije maatschappij, moeten onze stem verheffen tegen dit soort schendingen van de mensenrechten', benadrukte Bush."

Het is bekend dat er in Irak ongeveer een miljoen mensen gestorven zijn en twee miljoen zich verplicht zagen om te emigreren, sinds het land werd binnengevallen door troepen van de Verenigde Staten en hun geallieerden, waaronder Australië. Geen enkel van de vernoemde landen ondertekende het akkoord van Kyoto, waardoor de permanente vertegenwoordigers van hun regeringen in de Verenigde Naties, waar de afwijzing bijna unaniem is, in zonderlinge vogels veranderden. Het is eveneens bekend dat de opvolger van Blair van plan is om de Britse troepen uit Irak terug te trekken. In deze drie landen, met uiteraard de Verenigde Staten en Australië, bestaat er een groeiend verzet tegenover het Iraaks avontuur, waar nu het avontuur in Afghanistan nog bijkomt, waar de velden vol papavers staan, die negentig procent van de opium in de wereld voortbrengen.
In Afghanistan, een traditioneel onafhankelijk en rebels land, is dit een nooit gezien fenomeen. Het is nu ontstaan onder de buitenlandse bezetting. De meerderheid van haar inwoners, 84 procent, zijn soennieten. De soldaten en de wapens van de Verenigde Staten en hun geallieerden van de NATO vermoorden daar dagelijks vrouwen en kinderen. Alsof dat nog niet genoeg was, dreigde Bush om Pakistan opnieuw naar het stenen tijdperk te bombarderen, verklaarde hij de Revolutionaire Wacht, een groep van miljoenen mannen aangesloten bij het Iraanse leger, tot terroristen en verhoogde hij – met hetzelfde excuus als zijn oorlog tegen het terrorisme – de druk op de eerste minister van de Iraakse regering, die tot nu toe door de invasietroepen wordt gesteund.

Laat iedereen nadenken over de wrede missies van de repressieve regeringen, die decennialang door de Verenigde Staten in de Noord-Amerikaanse folterinstituten werden getraind voor Latijns-Amerika en over de rol van de drugs, gesteund door de consumentenmarkt van het imperium. Dat is de democratie die W predikt in de APEC. Altijd onder een Noord-Amerikaans merk en patent.

Ze willen het volk van Myanmar straffen zoals ze dat met Cuba deden. Waarom keuren ze geen Aanpassingswet goed, zodat hun gekwalificeerde migranten zoals verplegers, dokters, ingenieurs en mensen die voor de multinationals een meerwaarde kunnen produceren het recht hebben om in de Verenigde Staten te verblijven?

De reflectie wordt lang en ik moet hier afronden.

Zoals elk instituut of belangrijke gebeurtenis in ons land er een levensjaar, of vijf, tien, zelfs vijftig of meer bijkrijgt, maak ik van de gelegenheid gebruik om te delen in de eer van de mensen van Cienfuegos, die twee dagen geleden de 50ste verjaardag vierden van de mariniersopstand van de Jefatura del Distrito Naval de Cayo Loco, onder leiding van de 26ste Juli-Beweging en om de Computerjeugdclubs te feliciteren, die morgen, zaterdag, hun 20ste Verjaardag vieren. Aan allen mijn hartelijkste gelukwensen.

Fidel Castro Ruz
7 september 2007