Derde reflectie van Fidel Castro over de Panamerikaanse Spelen

Neemt Brazilië de plaats in van de Verenigde Staten?

Nog niet zo lang geleden had ik het over de walgelijke ‘brain drain’.

Wat later verscheen een goede aanvaller van de Cubaanse handbalploeg gekleed in het uniform van een professioneel team van Sao Paulo.

Verraad voor geld is een van de favoriete wapens van de V.S. om de weerstand van Cuba te breken.

De atleet deed hogere studies en zou het diploma van Licentiaat Lichamelijke Opvoeding en Sport bekomen, een eerbare functie. Zijn inkomen is bescheiden, maar zijn professionele training wordt zeer geapprecieerd. Zijn sport en zijn specialiteit zijn nuttig voor de menselijke ontwikkeling, of ze een groot publiek en veel commerciële publiciteit aantrekken of helemaal geen.

Degenen die in Brazilië asiel aanvroegen, doen dit na de recente verklaringen van de V.S. dat ze niet de exacte quota van de migratieakkoorden zouden handhaven, die ze met ons land hadden onderschreven. Het volstaat om te zeggen dat van de bijna tweehonderd atleten en trainers die de eerste week deelnamen aan de Panamerikaanse Spelen, er een handbalspeler en een gymnastiektrainer ontbraken.

Ik zal daarom niet beweren dat de Cubaanse handbalploeg beter was dan de uitstekende Braziliaanse ploeg met haar formidabele atleten, maar de Cubaanse delegatie kreeg met deze aanvragen voor politiek asiel bij de Panamerikaanse Spelen een serieuze morele klap te verwerken. De Cubaanse ploeg was dus al buiten strijd voordat ze voor het goud moest spelen.

Afgelopen zondag, op 22 juli, ontvingen we rond de middag het droevige nieuws dat twee van de belangrijkste boksers, Guillermo Rigondeaux Ortiz en Erislandy Lara Santoya, niet kwamen opdagen voor de weging. Ze kregen eenvoudigweg een directe vuistslag op de kin, betaald met Amerikaanse dollars. Aftellen was niet meer nodig.

Toen ik de eerste bokswedstrijden in Río bekeek, riep ik uit dat onze boksers met zulk een elegantie en technische beheersing vochten, dat ze hun ruwe sport in kunst veranderden.

In Duitsland is er een maffia die zich bezighoudt met het selecteren, kopen en promoten van Cubaanse boksers voor internationale bokswedstrijden. Ze gebruikt geraffineerde psychologische methodes en vele duizenden dollars.

Amper drie uur later, compenseerde de overwinning van de Cubaanse Mariela González Torres bij de marathon, een klassieke Olympische sport die haar meer dan 40 kilometer deed lopen, ruimschoots het verraad. Haar krachttoer werd met gouden letters geschreven in de sportgeschiedenis van haar vaderland.

Het Cubaanse volk moet dit heroïsch voorbeeld van Mariela huldigen. Ze werd geboren in de oostelijke provincie Granma, waar het kindersterftecijfer in 2006 bij levendgeborenen 4,4 per duizend bedroeg en 11 per honderd duizend bevallingen, hetgeen beter is dan in de Verenigde Staten. In haar gemeente, Río Caute, met 47 918 inwoners, bedroeg het cijfer nul voor beide ramingen.

Al met al heeft Cuba duizenden goede trainers of coaches die in het buitenland met atleten werken die vaak gouden medailles halen in wedstrijden tegen onze atleten. Nog een feit: we hebben een Internationale School voor Leerkrachten Lichamelijke Opvoeding en Sport, waar meer dan 1300 studenten uit de Derde Wereld hogere studies volgen. Enkele dagen geleden zijn er 247 afgestudeerd. We zijn niet chauvinistisch en voelen ons niet superieur. We steunen op wetenschap en kennis en op die basis vechten we om de ethische waarden te scheppen van een gezonde geest in een gezond lichaam.

Politiek asiel aanvragen valt niet goed te praten. Het kan hen weinig schelen of Brazilië hun definitieve afzetmarkt is. In de eerste wereld zijn er rijke landen die veel meer betalen. De Braziliaanse autoriteiten verklaarden dat iedereen die vlucht de noodzaak van de asielaanvraag moet bewijzen. Het is onmogelijk om het tegendeel te bewijzen. We kennen op voorhand hun uiteindelijke bestemming als huuratleten in een consumptiemaatschappij. Het gebruik van de Panamerikaanse Spelen als voorwendsel om zichzelf te promoten, is volgens mij een belediging voor Brazilië. In ieder geval vinden we de verklaringen van haar autoriteiten nuttig.

We wensen dat Brazilië, een zusterland in Zuid-Amerika en de Derde Wereld, de eer te beurt valt om de Olympische Spelen te organiseren.

Fidel Castro Ruz
23 juli 2007

Vertaling: Yola Ooms