Bescheiden economische groei met 1,2 % van het BBP in 1998

Dit jaar rekent men op 2,5%.

Cuba realiseerde een bescheiden groei van 1,2% van het Bruto Binnenlands Product.
Luis Rodriguez, Minister van Economie en Planning, verklaarde voor het Cubaanse parlementdat het cijfer dat voorzien was in het plan niet werd gehaald, maar toch als positief moet beoordeeld worden, gezien de moeilijke interne en internationale situatie.[1] Als oorzaken vermeldde hij de voortdurende economische oorlog van de VS, de moeilijke financiële situatie, de dalende prijzen van grondstoffen op de wereldmarkt, de droogte en de orkaan George. De suikeroogst was in 1998 met 24% gedaald tegenover het jaar ervoor. Dit betekende een productie van 3.200.000 ton ruwe suiker. Door z'n grote aandeel in de Cubaanse economie, kon dit verlies niet volledig gecompenseerd worden door de groei in de andere sectoren. Het toerisme groeide met 18%, de tabaksindustrie met 22%, de productie van nikkel steeg 12%.
Vice-president Carlos Lage voegde daar nog het volgend aan toe :
"Zonder onze eigen fouten en problemen te minimaliseren, moeten we toch benadrukken dat het gewicht van de externe factoren en de economische oorlog van de Verenigde Staten zeer groot is en het basisprobleem vormen van onze economische problemen.
Ik zal dit illustreren met 5 cijfers uit onze economische resultaten van 1997.

1. Meeruitgaven voor vervoer per zeeschip: 23% of 130 miljoen dollar extra omdat rederijen hun schepen niet aan ons willen verhuren, omdat de schepen geen Amerikaanse havens mogen aandoen, als gevolg van de wet Torricelli.

2. Meerkost van de kredieten: een voorzichtige schatting is 50%, wat neerkomt op 155 miljoen dollar extra.

3. Extra uitgaven voor import: 200 miljoen dollar omwille van het effect van de economische blokkade waardoor heel veel producten veel duurder worden voor ons en de stijging van sommige prijzen op de wereldmarkt.

4. Vermindering van de inkomsten: 55 miljoen dollar, door de daling van de wereldmarktprijzen van nikkel en suiker.

5. Verlies door wisseltransacties: ongeveer 260 miljoen dollar. We kunnen onze betalingen niet in dollars doen. We moeten voortdurend valuta wisselen en dit kost geld.

Als we dit optellen komen we aan 800 miljoen dollar. Bij een jaarlijkse import ter waarde van 4,1 miljard dollar betekent dit 20%.
Alleen deze 5 elementen kosten ons dus 20% aan middelen die we anders wel zouden hebben."
…