Ja, je kan worden zoals Che!

Ibis Juana Caballero (20 jaar), Integrale leerkracht van de Lager Middelbare School José Martí

Als je de naam zoekt van iemand die kan doorgaan als een onbesproken voorbeeld, dan kom je ongetwijfeld bij “Che” terecht.

Voor mij, een revolutionaire jongere, zal de figuur van de “Guerrillero Heroico” steeds een onontkoombare referentie zijn. Want diep in ons voelen we elk van zijn leerstellingen, die hij vooropstelde vanuit zijn diepe menselijkheid.

Als jonge avonturier was de gerechtigheid zijn leidraad. Hij was daarvan een sprekend voorbeeld.

Hij trok erop uit om de wereld te zien, zijn Latijns-Amerikaanse wereld. Wellicht was het een bevlieging van zijn leeftijd. Maar hij zag de verschrikkingen waaronder de volken leven. De confrontatie met de onderdrukten maakte van de strijd om dat onrecht uit te schakelen, het doel van zijn leven. Hij was niet bang voor de gevolgen noch voor de gevaren van die keuze. Hij dacht niet aan eigen land of lucht. Hij liet zijn thuis achter, zijn familie, zijn witte doktersjas voor de bevrijding van een volk. Hij begreep de diepe revolutionaire drijfveren van vrienden en kameraden zoals Fidel.

Ernesto Guevara de la Serna, onze Che, bewaarde steeds zijn eenvoud en zijn plaats aan de kant van de gewone mensen. Maar zijn inzet en zijn eindeloze arbeid maakten van hem een voorbeeld, een man die we leerden bewonderen om zijn daden. Hij was altijd de eerste om de handen uit de mouwen te steken. Aan zijn woorden ging de daad steeds vooraf.

Hij identificeerde het kwaad in de wereld en wees erop dat het niet kan uitgeroeid worden zonder strijd. Hij waarschuwde ons dat we het imperialisme “geen duimbreed mogen toegeven”. Hij bleef niet om het project van de Cubaanse revolutie verder uit te bouwen. Hij was er zeker van dat we het zouden afmaken en dat Cuba zijn onafhankelijkheid zou behouden. Daarom trok hij naar andere landen om nieuwe revoluties aan te vatten.

Wij mensen, dromers van nature, slagen er niet altijd in om onze dromen te realiseren. Maar Che was in staat om het persoonlijke of materiële achterwege te laten om zijn dromen waar te maken.

Onze kinderen herhalen dagelijks het motto “Zijn zoals Che”. Dat klinkt niet zomaar als een mooi devies. Het is eigenlijk een hoge revolutionaire aspiratie. Evident is het niet, maar zeker ook niet onmogelijk. Want ook Che was iemand die net en misschien nog meer als andere mensen, voelde en meeleefde. Wij, toekomstige generaties, zullen zoals Che zijn in de mate dat we in staat zijn mee te voelen met het lijden van eender welke man of vrouw, kind of bejaarde. We zullen dat zijn in de mate dat we in staat zijn de droom van rechtvaardigheid, die zo velen op de wereld proberen waar te maken, tot de onze te maken. We zullen dat zijn als we onze kennis willen delen met onze broedervolkeren die nog steeds in onwetendheid leven.

Ieder van ons, die leert het beste van zichzelf te geven, kan een nieuwe Che worden.