Che Guevara:
40 jaar na zijn dood vinden sommige media nog altijd een karaktermoord nodig

Katrien Demuynck

Tot spijt van wie het benijdt hebben 40 jaar leugencampagnes de figuur van el Che niet klein gekregen. De man die ooit stelde dat je geen revolutionair kon zijn zonder diepe gevoelens van liefde te koesteren voor elke medemens, blijft mensen inspireren.

Voor degenen die een systeem van uitbuiting en onderdrukking verdedigen waar “de mens een wolf is voor de mens”, is dit onaanvaardbaar. Niet te verwonderen dus dat een bepaalde pers met zoveel overgave brandhout probeert te maken van wat ze “de mythe” van Che noemen.

Een hardnekkig verhaal is de voorstelling van Che als koelbloedig ‘executeur'. Le Vif Expres, citeert in die zin bijvoorbeeld verschillende getuigenissen van “bekeerde revolutionairen” die vandaag in Miami, het paradijs van de Cubaanse maffia, wonen.

Deze mensen die door de Cubanen als deserteurs worden beschouwd, vertellen allerlei, al dan niet verzonnen, verhalen over Che. Waarbij het vooral op aan komt Che voor te stellen als een wreed gewetenloos moordenaar. Zonder enige kritische zin, worden deze verhalen als waar over genomen. Maar de realiteit was wel een beetje ingewikkelder dan dat. De Cubaanse revolutie was een oorlog tegen Batista, een wreed en gehate dictator. Na de overwinning heeft de nieuwe regering - die overigens op dat moment hoofdzakelijk uit niet-marxisten bestond - inderdaad de meest gehate beulen van het Batista-regime voor de rechtbank gebracht. Een aantal van hen kregen de doodstraf. Che Guevara was noch rechter, noch aanklager in deze processen. Hij was commandant van de kazerne waar de terechtstellingen uiteindelijk uitgevoerd zijn.

Knack vertelde dan weer dat Che Guevara er als minister van economie in de Cubaanse revolutie niets van gebakken had, want de staatskas was binnen de kortste keren leeg. Wat de auteur zedig verzwijgt is dat de rijke oligarchie, toen ze samen met dictator Batista de benen nam, de volledige inhoud van die staatskas meenam.

Voor wie denkt dat een betere wereld wél degelijk mogelijk en nodig is, is het nodig om zich informeren en verder te kijken dan de propaganda tegen Che.