War on terror Cuba?

Moderator Pieter De Vos opende de conferentie met een korte inleiding over het terrorisme van de VS tegenover Cuba. Hij vertelde het publiek dat deze terroristische acties al meer dan 3.400 dodelijke slachtoffers gemaakt hebben naast honderden mensen die zwaar gewond werden en gehandicapt door het leven moeten gaan.
Vervolgens stelde hij de genodigde sprekers voor.

Philip Agee opende de conferentie. Hij is een ex-CIA agent die al in 1960 kennis gemaakt heeft met het terrorisme tegen Cuba. Hij was toen bij de CIA gegaan en volgde zijn opleiding bij de inlichtingendienst in een klas van 55 leerlingen. In januari ’60 werd hij naar “The Farm” gestuurd, een opleidingscentrum van de CIA. Dit centrum bestond uit verschillende afdelingen. Hij had al vernomen via collega’s dat er ook een afdeling was waar Cubaanse ballingen getraind werden, o.a. in explosieven en wapens. Hij heeft ze toen niet zelf ontmoet.
Op het einde van zijn opleiding werd agent Agee naar de Latijn-Amerikaanse afdeling van de CIA gestuurd. Vervolgens werd hij naar Quito, Ecuador, gezonden om acties tegen Cuba te coördineren vanuit de Amerikaanse ambassade.

In die tijd was Cuba de eerste prioriteit voor de VS. Ze wilden de Cubaanse Revolutie diplomatiek isoleren op wereldvlak. Daar is de VS ook in geslaagd. Enkel Mexico mocht zijn betrekkingen met Cuba behouden omdat dit land goed bevriend was met de CIA en het kon de VS van dienst zijn om CIA-agenten via de Mexicaanse ambassade in Havana Cuba binnen te loodsen.

Agent Agee stond in Quito via een systeem van geheimschrift in verbinding met zijn agenten in Santiago de Cuba, in het oosten van Cuba. De agenten in Santiago hadden alles ter beschikking wat ze wilden: een jacht, wapens etc. Ze planden een aanslag op Fidel Castro die in Havana een toespraak moest houden. De aanslag werd verijdeld door de Cubaanse inlichtingendienst en alle agenten werden gearresteerd, veroordeeld en uiteindelijk geëxecuteerd.

Na zijn werk op de ambassade in Quito werd Philip Agee naar Mexico gestuurd in 1967. Daar moest hij fungeren als Olympisch attaché van de VS om mensen te ronselen voor de CIA. De rekrutering van agenten verliep niet zoals gepland en na de Spelen heeft hij om persoonlijke en politieke redenen ontslag genomen bij de CIA.

Na zijn ontslag is Philip Agee terug beginnen studeren aan de universiteit in Mexico. Het was toen dat hij het idee kreeg om een boek te schrijven over de activiteiten van de CIA. Na vijf jaar werd het boek gepubliceerd onder de naam “Inside the Company: CIA diary”. Het boek werd meteen een bestseller want het was een primeur! Nooit voordien had iemand zo’n boek geschreven. Het is nog steeds een belangrijk werk om de echte werking van de CIA te begrijpen.

De volgende die het woord nam was auteur Hernando Calvo Ospina. Hernando is enkele jaren geleden onder de Cubaanse ballingen in Miami geweest om interviews af te nemen om een boek te schrijven. Hij kent de situatie ter plaatse dus best goed.
Hij vertelde dat de Cuban Five de woede van het hele systeem, met name de VS overheid, over zich gekregen hebben. Ze zijn het slachtoffer van de wraak geworden.
De Vijf werden veroordeeld in Miami dat Hernando omschrijft als het ‘Havana van de VS’. De stad was helemaal veranderd in hun houding tegenover Latijns-Amerika na de Cubaanse Revolutie. De Revolutie was iets onverwacht, iets dat van binnenuit gemaakt werd en niet met hulp van de Sovjet-Unie.

De Cubaanse vluchtelingen werden in het begin van de jaren ’60 door de CIA samengebracht om de veiligheid van Latijns-Amerika te ‘herstructureren’. President Kennedy gaf veel macht aan de Cubaanse ballingen met als gevolg dat Miami een staat binnen een staat werd. Zo was het in die jaren en nu heeft de familie van de huidige president Bush zijn macht veelal te danken aan die Cubanen uit Miami. Het bewijs hiervan werd geleverd ten tijde van Bush’s eerste ‘verkiezingsoverwinning’.

Hernando benadrukte nogmaals dat de Cubaanse ballingen enorm veel macht hebben want zij weten heel veel over het werk van de VS-regering, o.a. over de moord op Kennedy. Ze zijn echt doorgedrongen tot in het machtscentrum van de VS.
Hij omschreef ze ook als de meest trouwe aanhangers die de CIA ooit had.

Na Hernando’s tussenkomst, was het woord aan Adriana Pérez. Zij is de echtgenote van Gerardo Hernández, één van de ‘Cuban Five’. Ze gaf een korte uitleg waarom de Vijf juist in de VS waren: om terroristische aanslagen tegen Cuba te voorkomen. Ze vond het dan ook logisch dat haar man deze taak op zich genomen had, bijna elke Cubaan zou dit doen!
De Vijf hadden volgens haar al lang vrij moeten zijn maar ze wilden geen enkel akkoord sluiten met de VS voor strafvermindering. Dat vond Adriana erg moedig van hen want als ze dit akkoord getekend hadden, waren ze nu al terug in Cuba geweest. Ze hebben het niet gedaan want dat zou verraad geweest zijn tegenover 11 miljoen Cubanen!

Om haar emotionele interventie te beëindigen, vertelde Adriana dat het enorm zwaar is om zo van haar man gescheiden te moeten leven, maar het is nog veel erger om vast te stellen dat de verantwoordelijke terroristen nog steeds vrij door de straten van Miami kunnen wandelen!

Olga Salanueva, vrouw van René Gonzalez, kwam ook getuigen over de zaak van de Vijf.
De haat van de VS tegenover Cuba speelt volgens haar een sterke rol in deze zaak.
Bij de arrestatie van haar man en de anderen, werd er zeer agressief opgetreden door de agenten. Met veel wapenvertoon en zonder het minste respect werden de mannen gearresteerd en onmiddellijk in een isoleercel opgesloten. Ze hadden toen ook zeer weinig contact met hun advocaten. Veel van het bewijsmateriaal was ook niet toegankelijk voor de advocaten omdat dit geclassificeerd werd als ‘staatsgeheim’.

Slecht twee van de Vijf gevangenen hadden toen een beperkte toegang tot hun familie, dat waren René en Antonio (Guerrero) omdat zij VS-burgers zijn.
Het eerste contact van René met zijn dochter die toen pas 13 maanden oud was, was erg wreed, René zat geboeid aan zijn stoel. Olga vraagt zich af waar de mensenrechten op dat moment waren!

Bezoek is maar beperkt mogelijk want vele familieleden wonen in Cuba en de Vijf zitten verspreid over de ganse VS. Familieleden uit Cuba hebben een visum nodig om naar de VS te mogen reizen en de Amerikaanse regering gebruikt dit als nieuw foltermiddel.
Adriana heeft haar man Gerardo al meer dan 9 jaar niet meer gezien, dit is zowel voor haar als voor Gerardo een extra straf.

Eén keer heeft Adriana toch een visum gekregen en toen is ze naar de VS afgereisd. Bij haar aankomst op de luchthaven hebben ze haar gearresteerd, ondervraagd en direct teruggestuurd naar Cuba.

De twee vrouwen werden al zeven maal naar de vertegenwoordiging van de VS in Havana geroepen en telkens kregen ze flauwe excuses te horen waarom hun visum geweigerd werd: ze zouden een gevaar voor de VS betekenen en ze werden aanzien als spionnen.

Op 12 september 2007 werden de familieleden van de Vijf opgeroepen om naar de US Interest Section in Havana te komen. Daar werden ze dan zo lang mogelijk vastgehouden zodat ze zeker niet konden deelnemen aan de manifestaties die plaatsvonden om de arrestatie van de Vijf aan te klagen, die dag 9 jaar geleden.

Als voorlaatste spreker kwam oud Staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking Eddy Boutmans aan het woord. Hij gaf wat meer uitleg over de feiten waarvan de Vijf beschuldigd werden en waarvoor ze veroordeeld werden.

Hij sprak eveneens over het feit dat de Vijf geen eerlijk proces konden krijgen in een stad als Miami waar de anti-Cubaanse gevoelens overheersen. Hij stelde zich de vraag of een objectieve jury in zo’n stad wel mogelijk was. Ondanks het protest van de verdediging van de Vijf Cubanen, is het proces toch doorgegaan in Miami.

Hij gaf ook uitleg over de beroepsprocedure in Atlanta. Dat proces is een soort Cassatieberoep. Op het eerste proces werden argumenten ingediend i.v.m. de oneerlijkheid van het eerste proces. De veroordelingen van de Vijf werden vernietigd door drie rechters van het hof van Atlanta. Maar dan gebeurde iets wat Eddy Boutmans niet goed kon begrijpen: de overheid ging zelf in beroep tegen deze uitspraak met als gevolg dat de beslissing moest herzien worden door het voltallig hof van elf rechters. Uiteindelijk werd de eerst beslissing van Atlanta terug ingetrokken.

In 2007 werd er een vervolg gebreid aan de argumenten in beroep. De juridische strijd is bijgevolg lang nog niet afgelopen en Eddy Boutmans stelde dat er eerder een politieke oplossing uit de bus zou moeten komen om de vrijheid van de Vijf te bekomen.

Vlaams parlementslid Kurt De Loor mocht de conferentie afsluiten.
Iedereen vraagt zich af waarom Kurt strijd voert voor de Vijf, zelfs op de VS-ambassade in Brussel. Dat doet hij om drie redenen:

1. uit voorliefde voor Cuba, zijn volk, systeem, etc.
2. zijn afkeer voor onrechtvaardigheid en
3. omdat hij vindt dat IEDEREEN actie moet voeren voor de Vijf.

Hij overloopt ook hoe hij juist campagne voert voor de Vijf.
Hij is begonnen met een eerste opiniestuk te schrijven voor de krant De Morgen.
Vervolgens heeft hij in de Commissie Buitenlandse Aangelegenheden een vraag over de zaak van de Vijf gesteld aan Minister Bourgeois. Daarop heeft hij geen echt duidelijk antwoord gekregen.
Zijn volgende actie was een verklaring die ondertekent werd door 32 parlementairen van Groen, Open VLD en sp.A-Spirit.
Vervolgens schreef hij een tweede opiniestuk voor De Morgen en dan had hij een brief gestuurd aan de VS-ambassadeur in België om een afspraak te maken voor een onderhoud i.v.m. de zaak van de Vijf, op 12 september vorig jaar.
Na lang wachten, ontving hij een antwoord en kreeg hij een afspraak met de ‘Cuba-expert’ van de ambassade. Hij kreeg tijdens dit gesprek slechts een korte afwijzende reactie. Daarop heeft hij een nieuwe brief geschreven voor een nieuwe afspraak maar hij heeft tot op heden nog geen enkele reactie ontvangen.

Zijn recentste acties waren het uitdelen van 10.000 kaartjes rond de zaak van de Vijf aan het Centraal Station te Brussel op 12 september 2007 en hij zorgde ervoor dat Olga Salanueva en Adriana Perez ontvangen werden op het Vlaams Parlement. Deze laatste actie heeft heel wat belangrijke media-aandacht gekregen!

Zoals blijkt uit alle getuigenissen van de sprekers op deze conferentie, is er nog steeds actie nodig voor de vrijheid van de Vijf Cubanen!

Vrijheid voor de Vijf: NU!

Maarten Vanschoubroek
ICS