|
Beste vrienden, Hartelijk dank voor jullie talrijke opkomst en wel bedankt ook aan de vele helpende handen die van deze dag een succes maken. Er zijn goede redenen om Cuba te steunen. In de voetsporen van Che laat dat kleine eiland, ondanks een moordende blokkade en de agressie van de VS, zien dat een betere wereld mogelijk is. Vandaag doen ze dat hand in hand met Venezuela, op weg naar een nieuw Latijns-Amerika, Nuestra America, zoals Che het noemde. Wat betekent zo'n ‘betere wereld' nu eigenlijk? In België zitten we momenteel midden het eindeloopbaandebat. We worden ouder en dus moeten we langer werken, zo wordt ons gezegd. Ik ben eens gaan kijken hoe de Cubanen dat probleem aanpakken. Zoals je weet hebben ze daar een gemiddelde leeftijd van 77,5 jaar, bijna hetzelfde cijfer als hier. Niet vergeten: Cuba is een arm derde wereldland, met een nationale rijkdom die ongeveer twaalf keer lager ligt dan België. Wel : in Cuba ligt de pensioenleeftijd voor mannen op 60 jaar en voor vrouwen op 55. Heb je een job die fysiek of psychisch zwaar is, dan kan je al op pensioen respectievelijk op 55 en 50 jaar. Om een volledig pensioen te trekken moet je een loopbaan van 25 jaar achter de rug hebben. Is ouder worden een probleem of een geluk? In Cuba kiezen ze resoluut voor het laatste. Op korte termijn willen ze de levensverwachting optrekken tot 80 jaar, onder het motto: 'voeg jaren toe aan het leven, en leven aan de jaren'. En moet je op je oude dag opgenomen worden in een dagverblijf of een bejaardenhome? Dan is dat alvast geen financieel probleem. De kosten bedragen een fractie van het pensioen. Hoe ze dat doen? Ongetwijfeld is dit enkel mogelijk in een socialistisch maatschappijproject, waar het welzijn van de mensen centraal staat. Zo groeide de Cubaanse economie in 2004 met 5% en de vooruitzichten voor 2005 zijn identiek. Die meerinkomsten werden resoluut in de sociale sfeer geïnvesteerd: in de sociale zekerheid werd het budget opgetrokken met 20,5%, in het onderwijs met 16%, in de gezondheidszorg met 12% en voor kunst en cultuur werd 16% meer uitgegeven. Vanaf 1 mei 2005 werden de pensioenen verhoogd met 40 tot 170 procent. Al deze info hebben we bijeengezet op een flyer, en daarmee zijn we naar de stakerspiketten en naar de grote vakbondsbetoging van gisteren getrokken. We kregen er overal een hartelijk onthaal en enthousiaste reacties voor Cuba. We willen niet beweren dat Cuba het paradijs is. Het leven is er niet altijd een pretje. Maar de mensen weten dat hun inspanningen en opofferingen bijdragen tot het welzijn van het hele volk en niet tot de winst van enkelen. Vorig jaar lanceerden we op Che Presente een lidmaatschapscampagne voor Initiatief Cuba Socialista. Gisteren stond de teller op 185. Eén op zes mensen werd spontaan steunend lid. Ik ben er zeker van dat we vandaag met een aantal tientallen leden groeiden! Hartelijk dank voor uw steun en uw vertrouwen. Op twee vormingsnamiddagen dit jaar konden we telkens rekenen op de aanwezigheid van ruim 100 deelnemers. Kortom, jullie steun en enthousiasme motiveert ons om door te gaan op de ingeslagen weg. Het uitbouwen van een stevige basis, ook financieel, is erg belangrijk. Dat merkten we dit jaar nog maar eens. Een provinciale overheid schortte 75% van de subsidiëring voor educatieve projecten rond Cuba op. Hoewel ze erkennen dat de actie voldoet aan het reglement, geven ze als argument dat het hier gaat om (ik citeer) ”een politiek dossier dat het Cubaanse regime volledig ondersteunt”. Als bijvoorbeeld het Rode Kruis of de VN erkennen dat Cuba een voorbeeld is in het beschermen van hun bevolking tegen natuurgeweld, ondersteunen zij dan ook het Cubaanse regime? Wij willen ons solidariteitswerking nog meer armslag geven. Is het niet met subsidies, dan is het met uw steun. Ik doe dan ook een warme oproep om vandaag nog steunend lid te worden van ICS. Met ICS willen we ook elke concrete solidariteitmet Cuba ondersteunen en promoten, of het nu gaat om vakbondsinitiatieven of ngo-projecten. Daarmee helpen we de Cubanen in hun gevecht tegen de blokkade, en versterken we de sympathie met het Cubaanse project. Gedurende het voorbije jaar werkten we ook hard aan een petitiecampagne voor de Vijf gericht aan de mensenrechtencommissie van het Europees parlement. Op 9 augustus verklaarde het Hof van beroep van Atlanta het proces van de Vijf ongeldig en hief hun straffen op. Die uitspraak is een grote overwinning voor de wereldwijde campagne, de inzet van de advocaten en de volharding van de Vijf en hun families. Na de opmerkelijke uitspraak van Atlanta besloten we de 1464 opgehaalde petities op 12 september, de 7 e verjaardag van de arrestatie van de Vijf, af te geven op het Europees parlement. De Spaanse Europarlementair Miguel Angel Martínez nam ze in ontvangst. Als voorzitter van de vriendschapsgroep met het Cubaanse volk binnen het Europarlement zou hij zorgen dat ze persoonlijk overhandigd werden aan de parlementsvoorzitter. Deze petities vormden meteen een ondersteuning voor de parlementaire vragen die door een aantal europarlementairen gesteld worden in verband met de zaak van de Vijf. Met de uitspraak in Atlanta is een eerste grote overwinning geboekt, maar wij geven niet op tot de Vijf terug bij hun familie zijn. We werken op dit moment met de internationale petitie die direct gericht is aan VS minister van justitie Gonzáles. Met jouw steun willen we de politieke druk wereldwijd opvoeren. We eisen dan ook de onmiddellijke vrijheid voor de Vijf nu! Free the 5 Now! Cuba socialista vencera! Compañero Che Guevara: Presente! |