Conferentie: De Vijf: vrijheid nu!

Maarten Vanschoubroek
11-01-2005

De zaak van de Vijf geraakte in een onverwachte stroomversnelling toen het Hof van Beroep van Atlanta hun eerste proces én hun straffen annuleerde. Hoe staat de zaak er nu voor? Wat zijn de perspectieven? Welke is de rol van de internationale solidariteit?

Deze tweede conferentie van Che Presente 2005 werd ingeleid door Katrien Demuynck, coördinatrice van ICS en het Belgische Free the Five-comité. Ze stelde kort alle sprekers voor. Zo namen Salim Lamrani (onderzoeker aan een Parijse universiteit en auteur), Hernando Calvo Ospina (Colombiaanse journalist en auteur), Nuris Piñero (Cubaanse advocate) en Irmita González (dochter van één van de Vijf, René) deel aan dit debat.

Salim Lamrani kwam als eerste aan het woord. Hij gaf een korte geschiedenis van het internationaal terrorisme tegen Cuba. Hij beschrijft dit “geval Cuba” als uniek in de wereld. Sinds 1959, na de overwinning van de Cubaanse Revolutie, worden er allerhande terroristische aanvallen gepleegd tegen Cuba en zijn bevolking. Enkele voorbeelden hiervan zijn bomaanslagen, moordaanslagen op verschillende regeringsleiders, constante politieke en economische agressie enz. Deze aanslagen worden gepleegd met medeweten van de VS-regering en met medewerking van de CIA.
Sinds 1959 zijn er al 3.488 doden gevallen en meer dan 2.000 mensen zijn verminkt gebleven. Al deze terroristische acties worden opgezet in Florida waar vele Amerikaans-Cubanen wonen.
De meest beruchte van deze terroristen zijn Luis Posada Carriles en Orlando Bosch. Beide heren zijn verantwoordelijk voor de aanslag tegen het Cubaanse vliegtuig in 1976 dat het leven gekost heeft aan 73 personen. Tot op heden zijn deze terroristen nog steeds niet gestraft voor deze daad. Luis Posada Carriles leeft in luxeomstandigheden momenteel ergens in een cel in de VS voor… het illegaal binnendringen van het VS territorium. De andere, Orlando Bosch, welke opgeschept heeft op de televisie in Miami over de bomaanslag tegen het vliegtuig, wandelt momenteel als een vrij man door de straten van Miami!
Salim Lamrani stelt vast dat de media het bijna nooit over Cuba hebben, en als ze dan wel iets vermelden zijn het gewoonweg leugens! Zo is er nooit iets vermeld geweest over de aanslag tegen het Cubaanse vliegtuig in 1976 welke toch wel één van de eerste terreuraanslagen tegen de luchtvaart was!
De westerse pers is volgens Salim Lamrani selectief en heeft twee gezichten. Zo werd Posada Carriles in de Franse pers omschreven als een anti-Cubaanse vrijheidsstrijder en een EX -terrorist ! Er is maar één conclusie mogelijk. De pers is duidelijk een lakei van Washington.
Hij beëindigde zijn interventie met de opmerking dat hij onmogelijk kan begrijpen waarom de Vijf veroordeeld zijn, omdat zij net tegen het terrorisme strijden en terrorisme voorkomen hebben. Dat is toch ook wat de VS (denkt) dat ze doen met hun strijd tegen het terrorisme!?

Vervolgens kwam Hernando Calvo Ospina aan het woord. Hij heeft enkele jaren geleden een boek geschreven die interviews met Amerikaans-Cubaanse terroristen bevat. Nu kwam hij voor het eerst getuigen over de afname van deze interviews.
Tijdens de Speciale Periode geloofde niemand dat Cuba de val van de Sovjet-Unie zou overleven. De zogenaamde vrienden van Cuba draaiden één voor één Cuba de rug toe. Hierdoor had Hernando het idee gekregen om eens af te zakken naar Miami om een reportage te maken over de zgn. toekomstige leiders van Cuba. Hij was niet de eerste journalist, massa's Europese journalisten waren hem al voor geweest.
Aangezien Hernando een sympathisant van de Cubaanse Revolutie is en een “linkse”, moest hij oppassen met zijn taalgebruik tijdens de interviews.
De Fundación Nacional Cubano Americana wou van in het begin van de Revolutie de macht al overnemen op Cuba. Dit is een vereniging van rijke gevluchte Cubanen en Batista-aanhangers. Tijdens zijn interviews met de mensen van deze organisatie bleek dat hun voorstel voor een “nieuw Cuba” enorm hard op het VS-voorstel voor Nicaragua lijkt, wat inhoudt dat alle verwezenlijkingen van de Cubaanse Revolutie moeten verdwijnen.
Hernando Calvo Ospina verbleef 3 maanden in de VS, maar geraakte zo gedegouteerd dat hij besloot om er nooit meer terug te keren.
Hij beëindigde zijn uiteenzetting met de opmerking dat een andere en betere wereld wel degelijk mogelijk is: Cuba toont het aan!

Nuris Piñero kwam een woordje uitleg geven over het proces tegen de Vijf. Dat proces zat vol onregelmatigheden. Zo wisten de Vijf twee jaar na hun arrestatie nog steeds niet waarvan ze beschuldigd waren. Men heeft geprobeerd om hen te chanteren maar ze wilden het voorstel om schuld te bekennen niet aanvaarden.
Ze vermelde ook nog dat het in Miami onmogelijk is om een onpartijdige jury samen te stellen want er is enorm veel angst in die stad tov de Cubaans-Amerikaanse maffia.
In de Verenigde Staten heeft een beschuldigde steeds het recht om met zijn advocaten te overleggen, maar in het geval van de Vijf was dit niet altijd mogelijk. Zo werden ze in 2001 overgebracht naar zwaarbewaakte gevangenissen wat een normaal contact met de advocaten onmogelijk maakte.
Op 9 augustus 2005 werd zowel het proces als de straffen van de Vijf nietig verklaard door een beslissing van het Hof van Beroep van Atlanta. De regering van de VS heeft ondertussen gevraagd om terug te komen op deze beslissing en ze zijn in hoger beroep gegaan. Nuris roept ons op om samen actie te voeren tegen dit onrecht!

Voordat Irmita González aan het woord kwam, werd een korte, ontroerende film vertoond waarin te zien is dat de moeder van Irmita aan haar zusje Ivette een brief van René voorleest.
Na de beelden deed Irmita haar verhaal. Ze zei dat het al zeven lange jaren geweest zijn zonder haar vader. René is niet de enige van de Vijf die een brief aan zijn kinderen schreef. Gerardo, die door zijn arrestatie en gevangenschap geen kinderen heeft, heeft zo'n brief geschreven aan zijn nog ongeboren kinderen.
Irmita vertelt ook even iets over de arrestatie van haar vader. Op dat moment was ze nog maar 14 jaar. Zwaarbewapende mannen in burger vielen om 4 uur 's morgens hun appartementje binnen. Pas na 17 maanden wisten ze wat er eigenlijk juist aan de hand was. Haar zusje Ivette was 4 maand als ze René arresteerden, zij kent haar vader dus helemaal niet.
Irmita gaf ook een woordje uitleg over de terroristen in Miami. Op een keer was ze met haar vader mee naar een bijeenkomst van deze terroristen geweest en daar hoorde ze dat deze mensen elke dag bidden om Fidel Castro te kunnen vermoorden. Zo'n verschrikkelijke dingen doen ze in het bijzijn van kinderen, alsof het een goede zaak is! Deze terroristen hebben enorm veel macht in Miami en ze hebben de pers ook stevig in handen. De kranten staan er dan ook vol leugens. Zo maakten ze zelfs de kinderen wijs dat er in Cuba geen bloemen zijn omdat Fidel daar voor gezorgd heeft! Wat een onzin!
De Vijf zitten onterecht vast maar mogen ook géén of zeer weinig contact hebben met hun families en dat is enorm zwaar.
René heeft tijdens zijn ondervragingen veel chantage ondergaan. Ze wilden dat hij getuigde tegen de anderen, maar hij heeft dit pertinent geweigerd!
Om hem onder druk te zetten hebben ze Irmita's moeder Olga ook 3 maanden opgesloten. In die drie maanden is ze 15 kg afgevallen, het was een echte hel. Na haar vrijlating is ze het land uitgewezen naar Cuba. Sindsdien heeft ze dus steeds een visum nodig om haar man te kunnen bezoeken. Maar daar zit nu juist het probleem, haar visumaanvragen zijn al 7 maal geweigerd door de Noord-Amerikaanse regering. Irmita wijst erop dat ook de andere families met dergelijke problemen worstelen. Zo kon Adriana Pérez haar man Gerardo tot op heden niet bezoeken!
Om af te sluiten deed Irmita een warme oproep om actie te voeren voor het bekomen van het bezoekrecht voor de families en tevens voor de vrijheid van de Vijf!
Na deze ontroerende en sterke getuigenis van Irmita González was er nog even ruimte voor enkele vragen.

Zo kwam er de vraag hoe het nu verder zal gaan, na die belangrijke uitspraak van het Hof van Beroep. Volgens Nuris Piñero is het niet waarschijnlijk dat het Hof van Beroep van Atlanta zijn uitspraak zal veranderen, ondanks het hoger beroep van het openbaar ministerie. Intussen zitten de Vijf onwettelijk gevangen. De beslissing van het Hof van Beroep heeft hun straffen immers ongedaan gemaakt.

Hernando Calvo Ospina gaf nog een persoonlijk getuigenis. Ook hij zat een periode onschuldig gevangen. Het is een ontzettend moeilijke periode voor de familie.
Hij haalde nog even aan dat enkele jaren geleden de bekende schrijver Gabriel Garcia Marquez een brief van Fidel aan Bill Clinton afgegeven heeft waarin een voorstel stond om een samenwerking op te starten in de strijd tegen de anti-Cubaanse terroristen. Achteraf bleek dat ze niet de terroristen maar wel de Vijf antiterroristen gearresteerd hebben! We kunnen bijgevolg onze eigen conclusie trekken over de zogenaamde ‘strijd tegen het terrorisme' van de VS.