 |
Conferentie Cuba – Venezuela: de nachtmerrie van Rumsfeld
Maarten Vanschoubroek
01-11-2005
Deze 1 e conferentie op het Che Presente feest ging over de relatie tussen Cuba en Venezuela en het “Bolivariaans Alternatief voor Latijns-Amerika” (ALBA). De gastsprekers waren Gonzalo Bassol (Cubaans specialist rond de medische solidariteitsprogramma's met Venezuela), Luisa Romero (Venezolaanse ambassadrice voor België), Gwen Falony (doctoraatstudent) en Michel Collon (auteur en journalist). Cuba-kenner Marc Vandepitte was de moderator van dienst.
Marc Vandepitte startte het debat met de voorstelling en verwelkoming van de sprekers. Vervolgens gaf hij een korte inleiding over het thema. Deze inleiding behandelde 4 punten. Hij startte met enkele algemene gegevens over Latijns-Amerika, waarin hij aangaf dat de huidige economische situatie in het continent ronduit slecht was. De sociale situatie is al niet veel beter daar er nog veel kinderarbeid en kinderprostitutie is. In totaal zijn er zo'n 40 miljoen verlaten kinderen en er wordt ook sterk handel gedreven in organen. Op gebied van de mensenrechten heeft men ook geen goede vooruitzichten. Er gebeuren nog steeds folteringen en ook worden nog steeds journalisten, vakbondsleiders en boerenleiders vermoord.
Het geloof in de huidige politiek in de verschillende landen is ook sterk gedaald, slechts 18% van de mensen gelooft dat de huidige politiek de situatie van de armen kan verbeteren!
Als tweede punt, haalde Marc aan dat Latijns-Amerika een belangrijk continent voor Noord-Amerika is omdat 30% van zijn handel gebeurt met het zuidelijk continent. Daardoor is dit een lucratief werelddeel voor de VS.
Maar er is een groeiend verzet in Latijns-Amerika. Er is massaal volksprotest waardoor al verschillende presidenten verdreven zijn. Eén van de belangrijkste resultaten van dat verzet is dat meer dan 1,5 miljoen boeren hun land teruggekregen hebben.
Een tweede hoopvol project is uiteraard de ALBA, het Bolivariaans Alternatief voor Latijns-Amerika.
Ten derde groeit er steeds een Zuid-Zuid blokvorming, er worden sterke relaties opgebouwd met landen zoals China, Iran en Rusland.
Tot slot kwam Marc tot 3 conclusies. Ten eerste is er het sterke Bolivariaans project dat getrokken wordt door Cuba en Venezuela. Ten tweede merkt men dat de VS-regering in het defensief is gegaan, voorbeelden hiervan zijn het mislukken van de vrijhandelszone ALCA en het status quo in Colombia. En ten derde heeft de Venezolaanse president Hugo Chávez verkondigt dat de 21 e eeuw de eeuw van het Socialisme voor Venezuela zal zijn!
Na deze korte maar duidelijke inleiding, kwam Gonzalo Bassol aan het woord. Om te beginnen bedankte hij de organisatie voor de uitnodiging voor dit debat.
Hij gaf eerst een korte uitleg over het neoliberalisme dat een sterke positie over de ganse wereld inneemt en dat de handel voorop stelt.
Hij zei dat de VS overal de grondstoffen (petroleum, …) wil beheren en zijn hegemonie wil uitoefenen over de ganse wereld. De vrijhandelszone ALCA is hier een voorbeeld van. Het is een poging om de economie van het hele Amerikaanse continent van noord tot zuid te controleren.
De VS willen tevens de sociale programma's afbouwen voor hun eigen profijt. Maar de VS-hegemonie wordt uitgedaagd, dit zien we in de oorlog in Irak en de natuurrampen.
Hij stelde dat men moet samenwerken om een blok te vormen tegen het VS-imperialisme. En dat is wat er nu gebeurt dankzij de samenwerking tussen Cuba en Venezuela. Al vanaf de jaren '80 hebben Cuba en Venezuela besloten om een strijd aan te gaan tegen deze VS overheersing van Latijns-Amerika. Wanneer Hugo Chávez vrijgelaten is uit de gevangenis, heeft hij samen met Fidel de juiste weg uitgestippeld. En na de verkiezing van Chávez, zijn Cuba en Venezuela de strijd aangegaan en is de ALBA, het Bolivariaans Alternatief voor Latijns Amerika, ontstaan.
Op dit moment zijn er meer dan 22.000 Cubaanse artsen en medisch personeel aanwezig in Venezuela. Deze zorgen voor gratis gezondheidszorg voor de armen.
Gonzalo geeft vervolgens een korte beschrijving van enkele “Misiones” (dit zijn de sociale programma's die uitgevoerd worden door de Venezolaanse regering). Zo zijn er Misión Barrio Adentro I en II die een vooruitgang betekenen in het gezondheidssysteem van Venezuela. Deze missies zorgen voor een gratis gezondheidszorg voor de armste van Venezuela.
Operación Milagro (Operatie Mirakel) zorgt ervoor dat patiënten gratis naar Cuba gaan om daar een oogbehandeling te krijgen die hun blindheid geneest.
Op gebied van onderwijs is er een blijvende steun van Cuba aan Misión Robinson welke een grote alfabetiseringscampagne is. Zo is Venezuela sinds 28 oktober 2005 vrij van analfabetisme!
Om te besluiten zei Gonzalo Bassol ons nog dat Cuba in 2006 verdere medewerking zal verlenen aan verschillende projecten.
De derde spreker was Luisa Romero, de Venezolaanse ambassadrice. Volgens haar is de solidariteit tussen Cuba en Venezuela van groot belang en zal dit in de toekomst ook nog zo zijn.
Vervolgens beschrijft ze de periode vóór Chávez. Toen was er een enorme schuldenlast veroorzaakt door de toenmalige neoliberale regering. De sociale voorzieningen waren ronduit rampzalig en de armoede en het analfabetisme bleven stijgen. De kosten voor het onderwijs en gezondheidszorg waren enorm hoog. Er was ook veel corruptie en de situatie op het platteland verslechterde met het gevolg dat vele arme boeren naar de stad trokken. Zij wonen momenteel in krottenwijken op de heuvels rondom de hoofdstad Caracas.
Er was op een gegeven moment geen hoop meer en toen gebeurde het ongelofelijke, Hugo Chávez kwam aan de macht! Eén van de eerste realisaties van Chávez was het schenken van staatsburgerschap aan elk kind dat geboren werd want dit was zeker niet het geval tijdens de oude regering.
Nadat Chávez de verkiezingen gewonnen had, voerde hij direct belangrijke sociale en economische hervormingen door. Voor december 2005 zijn er nieuwe verkiezingen gepland, maar men is er zeker van dat Chávez opnieuw zal winnen.
Uit het noorden is er veel verzet tegen Hugo Chávez omwille van de petroleum waarover Venezuela beschikt. De VS willen Venezuela op allerlei manieren destabiliseren maar de Venezolaanse regering is hier sterker uitgekomen! Dankzij de Cubaanse steun is het land heropgebouwd.
Om haar uiteenzetting te besluiten, zei de ambassadrice dat ze heel trots was om op deze conferentie te mogen zijn en zei ze dat de inspanningen van Che, Bolivár en Martí niet voor niets geweest zijn.
De volgende spreker was Gwen Falony. Hij is een doctoraatstudent en heeft 2 jaar in Havanna gestudeerd. Daarvoor studeerde hij biochemie in Gent.
Hij is mee met een Belgische delegatie naar het Wereld Jeugdfestival geweest in augustus in Venezuela. Daarover kwam hij een getuigenis geven. Hij had zich voorgenomen om geen vergelijking te maken tussen Havanna en Caracas, maar toen hij daar was, kon hij het niet laten. Wat hem direct opviel was dat erin Caracas sloppenwijken zijn en in Havanna niet. Hij heeft ook het groot woningenproject bezocht waar sociale woningen gebouwd worden.
Hij vertelde dat hij overal op straat aangesproken werd over politiek, zowel door voor- als tegenstanders van Chávez. Er wordt continue gediscussieerd over politiek in de straten.
Hij gaf ook een korte uitleg over de Misión Barrio Adentro welke ziekenhuizen opzette tegen de private ziekenhuizen en dus voor gratis gezondheidszorg zorgen voor de armen.
Tot slot vertelde hij dat de verschillende missies een organisatie van het volk is en dat deze organisatie enorm belangrijk is voor de toekomst, namelijk om de Bolivariaanse Revolutie te beschermen!
De laatste spreker op deze conferentie was auteur en journalist Michel Collon. Hij begon zijn interventie met een korte beschrijving van de verschillende sociale projecten. Hij zei dat het geld van de nationale inkomsten nu niet meer naar de multinationals gingen maar terug naar de bevolking. De Bolivariaanse Revolutie wordt gedragen door de jongeren maar ook door de vrouwen. Hij is momenteel bezig aan een nieuw boek “De 7 hoofdzonden van Hugo Chávez” welke binnenkort zal verschijnen.
Als journalist kwam Michel Collon ook even iets vertellen over de media. Hier in Europa wordt bitter weinig vermeld over de successen van de Venezolaanse regering en de sociale projecten. Volgens hem hebben de Venezolaanse media, die grotendeels in handen zijn van de regeringen en vriendjes van Bush, mee geholpen aan de staatsgreep tegen Chávez. Het ging op een gegeven moment zelfs zo ver dat de beelden gewoon gemanipuleerd werden (door de CIA). Zo werden de beelden van een bepaalde betoging vervormd zodat blijkt dat de Venezolaanse politie de betogers beschoot, wat achteraf helemaal niet bleek te kloppen!
Volgens Michel staat Venezuela ook op het beruchte “lijstje” van de VS. Hij ziet twee mogelijkheden langs welke de VS een “einde” kan maken aan de huidige regering: een oorlog beginnen ofwel, zoals de Amerikaanse predikant Pat Robertson nog openlijk verkondigde, door Hugo Chávez te vermoorden. Deze oorlog zou dan gestart worden door het Colombiaanse leger, want Colombia is het Israël van Latijns-Amerika.
Tot slot zei Michel Collon nog enkele zaken over TeleSUR. Hij noemde deze nieuwe zender een anti-CNN zender die weerstand wil bieden aan de mediamonopolie van de VS in Latijns-Amerika. De zender is een samenwerking tussen verschillende Latijns-Amerikaanse landen en de hoofdzetel bevindt zich in Venezuela. Men kan deze zender trouwens niet enkel in Latijns-Amerika ontvangen maar ook in Afrika en Europa!
Om af te sluiten, zei hij nog dat Hugo Chávez met succes bondgenoten aan het zoeken is tegen de VS-hegemonie.
