print versie

Cuba, de EU en de nood om onze solidariteit op te drijven

Op 9 juni ging de tweede info-namiddag van ICS door. Het was een drukke dag met veel concurrerende activiteiten. De 40 aanwezigen waren echter heel tevreden dat ze voor deze activiteit gekozen hadden.
Het eerste punt op het programma was een conferentie rond de houding van de Europese Unie tegen Cuba. Eduardo Perera, politiek raadgever op de Cubaanse Ambassade, startte met een inleiding over het standpunt en de relaties van de Europese Unie met Cuba. Het gaat erom dat men het discours rond mensenrechten gebruikt om Cuba onder druk te zetten en een regimewissel te forceren. Carolina Amador, vertegenwoordigster van de vrouwenorganisatie FMC, wees erop dat de sociale bewegingen en organisaties – en er zijn er meer dan 2000 in Cuba – helemaal geen ommekeer in Cuba willen. Wat ze willen is de revolutie verder verbeteren. “Tenslotte hebben we veel meer rechten dan de doorsnee Europese vrouwen” besloot ze. “als we het verlies aan rechten zien dat de vrouwen in het Oostblok geleden hebben, dan is ons devies meer dan ooit: nooit terug naar het kapitalisme!”.

Senatrice en voorzitster van de afdeling België-Cuba van de Interparlementaire Unie, Sfia Bouarfa, wees erop dat België het helemaal niet slecht doet binnen Europa wat uitwisseling met Cuba betreft. Ze gaf een overzicht van alle afspraken en lopende contracten. Sfia getuigde dat haar persoonlijke interesse voor de Cubaanse zaak in haar jeugd gewekt werd toen ze Che Guevara hoorde spreken voor de Tricontinental in Algerije.

Salim Lamrani, onderzoeker aan de Parijse universiteit, stelt dat de politiek van de EU in feite gegijzeld wordt door de VS. De EU is een politieke dwerg. Maar uiteindelijk hebben ze dezelfde belangen als de VS. Wat domineert is de neoliberale doctrine. De reden waarom onze politieke cultuur verbergt dat Cuba bijvoorbeeld meer dokters naar de Derde Wereld stuurt dan de WGO, of dat je in Cuba langer en beter leeft dan elders, is gewoon omdat het politiek systeem in Cuba afwijkt van de dominante doctrine. Salim wijst erop dat Europa beter eens in eigen boezem kijkt als het over mensenrechten gaat. Gisteren nog kwam aan het licht dat in geheime CIA-gevangenissen in Polen en Roemenië gefolterd wordt.

Na een korte pauze hoorden we de getuigenissen van de ABVV-metaal- en de ACOD-delegaties die Cuba bezochten rond 1 mei. Beide delegaties brachten ons een film- en foto-impressie over de indrukwekkende 1 mei-stoet in Havana. Ze getuigden ook over het belang van syndicale reizen en de manier waarop ze door deze reis gemotiveerd werden om solidariteit met Cuba te ontwikkelen. Kortom: een syndicale solidariteitsreis naar Cuba is een aanrader.

Katrien Demuynck, voorzitter van ICS, en Salim Lamrani sloten de dag af met nog wat actueel nieuws uit Cuba. Meteen werd de affiche voor Che presente op 27 oktober 2007 gelanceerd. Katrien kondigde ook de protestactie van 12 september voor de VS-ambassade aan, op de reeds 9e verjaardag van de arrestatie van de Vijf.

Tijdens het opruimen van de zaal werd het enkele aanwezigen te machtig… ze konden de salsa-muziek niet weerstaan! Een leuke afsluiter.

Het Panel rond Cuba-Europa met Carolina Amador, Eduardo Perera,
Marc Vandepitte, Salim Lamrani en Sfia Bouarfa
Carolina van FMC en Eduardo, politiek raadgever van de Cubaanse ambassade
Salim Lamrani en Sfia Bouarfa
Sfia Bouarfa, PS senator
Ondanks vele concurerende activiteiten...
waren toch een 40-tal mensen aanwezig.
Twee syndicale delegaties getuigen over 1 mei in Havana
Salim Lamrani, onderzoeker aan de Parijse universiteit
Cuba actualiteit met Salim Lamrani en Katrien Demuynck
De info stand
Na de opruim volgt zowaar nog een salsa-afsluiter!

omhoog