Che wint opnieuw de strijd

Héctor Arturo

Let goed op deze naam: Mario Terán. Morgen zal niemand zich deze naam nog herinneren, net zoals 40 jaar geleden, toen hij geschiedenis schreef. Maar nu vraag ik je van die naam minstens een ogenblik in je geheugen op te slaan om niet te vergeten en om te kunnen oordelen.

De zoon van deze mijnheer meldde zich aan op de krant El Deber van Santa Cruz in Bolivia, met het verzoek een bedankje te publiceren aan de Cubaanse dokters die zijn oude vader het zicht hadden teruggeschonken. Hij had cataract en de Cubanen hadden hem in het kader van het project Operación Milagro geopereerd. Een echte mirakeloperatie.

De vader van deze dankbare Boliviaan is Mario Terán. Bij diegenen die wat ouder zijn kan deze naam wel een belletje doen rinkelen... De jongeren hebben misschien nog nooit van hem gehoord.

Mario Terán was de onderofficier die op 9 oktober 1967 Comandante Ernesto Che Guevara vermoordde in het schooltje van La Higuera.

Toen zijn oversten hem het bevel voor de executie gaven, moest hij zich eerst moed indrinken. Achteraf vertelde hij aan de pers dat hij beefde als een riet toen hij tegenover deze man stond die hem op dat ogenblik ‘groot, zeer groot, enorm' leek.

Che zat gewond en ongewapend op de aarden vloer van het kleine schooltje. Hij zag hoe bang en wankel de onderofficier was, en met de moed die zijn tegenstander ontbrak, trok hij zijn versleten olijfgroene hemd open, ontblootte zijn borst en riep hem toe: ‘Stop met beven en schiet, je zal een mens doden...'

De onderofficier Mario Terán voerde de bevelen uit van de generaals René Barrientos y Alfredo Ovando, van het Witte Huis en de CIA. Hij schoot, zonder te weten dat de dodelijke verwondingen nieuwe wegen openden waarlangs Che's hart de uren van de strijd zou blijven aangeven. Che sloot zelfs zijn ogen niet maar bleef na zijn dood zijn moordenaar beschuldigend aankijken.

Mario Terán heeft geen cent betaald voor de oogoperatie. Het ziekenhuis in Santa Cruz was trouwens ook een gift van Cuba en was ingehuldigd door Evo Morales, de president van Bolivia.

Mario Terán is al oud maar hij zal terug de kleuren van de hemel en van de jungle kunnen zien, hij zal kunnen genieten van de glimlach van zijn kleinkinderen en van een voetbalmatch. Wat hij ongetwijfeld nooit zal kunnen zien is het verschil tussen de ideeën die hem ertoe brachten in koelen bloede een man te vermoorden en de ideeën van diezelfde man die de dokters in de guerrilla de opdracht gaf niet alleen de kameraden te verzorgen maar ook de vijandelijke soldaten. Dat hebben ze in Bolivia altijd gedaan net zoals daarvoor in de Sierra Maestra, op strikt bevel van commandant Fidel Castro.

Onthoud goed deze naam: Mario Terán. Een man die werd getraind om te doden, kan terug zien dank zij artsen die de ideeën van zijn slachtoffer in de praktijk brengen.

Veertig jaar nadat Mario Terán met zijn misdaad een droom en een idee probeerde te vernietigen, wint Che opnieuw een gevecht. En de strijd gaat verder...

Vert. Marina Mommerency

Bron: http://www.granma.cubaweb.cu