Mladic opgepakt, nu nog de topterrorist van Amerika

In Westerse kringen heet het dat de arrestatie van Mladic een mijlpaal is voor het internationaal recht. Interessant en tegelijk vreemd, want in de VS loopt al jaren een gekende topterrorist rond die vrij zijn gangen kan gaan en tegen wie geen enkel internationaal aanhoudingsbevel is uitgevaardigd. Er zijn blijkbaar goede en slechte terroristen.

Na 11 september verklaarde Bush de totale oorlog aan de terreur. ‘Vanaf heden zal elk land dat terroristen onderdak verleent of ondersteunt, worden beschouwd als een vijandig regime’. Elk land? Naar goede gewoonte vergat hij daarbij enkele bevriende staten zoals Pakistan, Colombia, Israël, Rwanda, … Maar nog straffer, hij repte met geen woord over het terrorisme in eigen land.

Nee, het gaat niet over de tweeduizend vermeende moslimactivisten die kort na 11/9 werden opgepakt en waarvan sommigen werden afgevoerd naar Guantánamo bay in Cuba. Maar daarmee komen we wel in de buurt. We hebben het hier over de zogenaamde ‘Miamiboys’, die reeds meer dan vijftig jaar terreuroperaties uitvoeren tegen het gehate Castro-regime. Deze fanatiekelingen hebben gezworen de tropische revolutie ten val te brengen en schuwen daarbij geen enkel middel. Hun palmares is lang en moorddadig. Het meest gekend zijn de honderden, soms sensationele moordplannen tegen Fidel Castro en andere topfiguren. Minder bekend zijn de tientallen bomaanslagen tegen hotels, warenhuizen, ambassades, een passagiersboot, … De meest spectaculaire aanslag was het opblazen van een Cubaans lijnvliegtuig in volle lucht in 1976. Daarbij kwam alle passagiers en de bemanning om het leven.

Verantwoordelijk voor deze aanslag zijn Posada Carriles en zijn kompaan Orlando Bosch. Deze laatste is onlangs overleden. Posada Carriles is ongetwijfeld de topterrorist van de Westerse hemisfeer. Hij wordt niet voor niets de Osama Bin Landen van Latijns-Amerika genoemd. Zijn terroristische carrière is lang en gevuld. Een kort overzicht.

De man komt uit de kringen van dictator Batista die voor ’59 in Cuba de scepter zwaaide. In ’60 verlaat hij Cuba om een jaar later mee de invasie van de Varkensbaai mee te helpen organiseren. Hij wordt opgeleid door de CIA en het Amerikaanse leger. Zijn specialiteit: explosieven. Daarvan zegt hij achteraf: "De CIA leerde ons alles, werkelijk alles". Vanaf ’67 wordt hij naar Venezuela uitgestuurd om er de geheime politie beter te helpen ‘functioneren’. Hij is o.a. bedreven in folterpraktijken. In ’71 is hij betrokken bij de eerste moordaanslag tegen Fidel Castro. Er zullen er nog vele volgen. In ’74 organiseert hij een bommencampagne tegen Cubaanse ambassades in Latijns-Amerika. In ’76 pleegt hij een bomaanslag tegen de Cubaanse ambassade in Portugal waarbij twee doden vallen. In die periode plant hij verschillende bomaanslagen tegen de Cubaanse luchtvaartmaatschappij. Hij organiseert de moord op Orlando Letellier en diens secretaresse. Letellier was tijdens de ambtsperiode van Salvador Allende ambassadeur in de VS. Op 6 oktober organiseert hij samen met Bosch vanuit Venezuela de aanslag tegen het Cubaanse lijnvliegtuig. Daarbij komen 73 personen om het leven.

In ’76 wordt hij gevangen genomen in Venezuela, maar weet te ontsnappen via de voordeur … Iets later duikt hij opnieuw op in El Salvador en is er een draaischijf voor de Iran-Contra-gate affaire. In de jaren '94-'97 organiseert hij een bommencampagne tegen Cubaanse hotels om het toerisme te treffen. Daarbij komt een Italiaanse toerist om het leven. In een interview in de New York Times pocht hij over die aanslag. "De Italiaan was op de verkeerde plaats op het verkeerde moment, maar ik slaap als een baby." In november 2000 beraamt hij een aanslag op Fidel Castro in Panama. Hij wordt ontdekt, aangehouden en veroordeeld tot acht jaar, maar in 2004 wordt hem gratie verleend. In 2005 komt hij de VS illegaal binnen – onder de Venezolaanse identiteit – en doet een asielaanvraag. Hij verschijnt na veel vijven en zessen voor het gerecht en wordt veroordeeld, niet voor terrorisme, maar voor ‘illegale aanwezigheid’. Echt waar, voor wie het niet gelooft, hoef je maar te googlen.

Posada Carriles opereert niet op zijn eentje, maar maakt deel uit van terreurnetwerken, die vooral in Miami actief zijn, met steun van CIA en FBI. De enige manier voor Cuba om terreuraanslagen vanuit Miami te voorkomen, is het infiltreren in de rangen van die terreurnetwerken. Het is in dat kader dat in 1998 de ondertussen gekende Cuban Five zijn opgepakt en veroordeeld tot onwaarschijnlijk zware straffen. In heel de wereld worden echte of vermeende terroristen opgejaagd. In de VS zijn het antiterroristen die het moeten ontgelden.

Tegen Posada Carriles loopt een uitleveringsaanvraag vanuit Venezuela en een vanuit Cuba. In Latijns-Amerika twijfelt niemand aan zijn verantwoordelijkheid voor tientallen moorden en terreuraanslagen, maar de man loopt vrij rond. Hij moet zich niet verschuilen zoals Mladic, integendeel in de media is hij zelfs een vedette.

De dag dat dergelijke typen - want zoals hij lopen er nog wel wat rond – ook door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag wordt gezocht en berecht zal dat instituut een begin tonen van onpartijdigheid en geloofwaardigheid. Maar wellicht zullen de krachtsverhoudingen in de wereld eerst nog wat moeten wijzigen. Iets gelijkaardigs geldt helaas ook voor de berichtgeving van de Westerse media.